Hayalet

HYLT👻1-Hayalet

Artık dayanamıyorum.Kendimi kocaman bir boşluğun içinde gibi hissediyorum.Bu diğer boşluklar gibi değil ne tam siyah ne de tam beyaz, biraz gri sanki ama oda değil.İçinde bulunduğum boşluğu anlatabilmem için sizin benim ruhumu ve kalbimi vücudunuzda hissetmeniz gerekiyor.Bu öyle bir şey ki kendimi tam biraz iyi hissediyorum.Ama yine o karaltı ardından ayak sesleri ve yine beni bir sarmaşık gibi çepeçevre saran o korku.Korkunun tüm bedenime yayılması sadece bir saniye sürüyor ve işte o korku beni bir daha asla bırakmıyor.

Hayatım ben doğduğum gün zaten mahvolmuş.Ben katil olarak doğmuşum.Doğum esnasında annem ölmüş.Babam mı? O annemin öldüğünü duyunca beni bir kere bile görmeden intihar etmiş.Benim şu hayatta sadece teyzem varmış.Ama o da bana sadece bir ay bakmış.Beni her gördüğünde kardeşini hatırladığını söyleyerek beni bir yetimhaneye bırakmış.Ben onu hiç görmedim ama 13 yaşındayken bana bir teyzem olduğunu ve öldürüldüğünü söylediler.İşte o günden sonra yeni arkadaşlar veya yeni insanlar tanımamaya karar verdim.Çünkü onlarda beni teyzem gibi bırakıp gideceklerdi.Şu an 21 yaşındayım.Bu güne kadar annemle babamın bana bıraktığı mirasla idare ettim.Bana kalan para ve mal ömür boyu yeter ama ben yinede okumak istiyordum.Buna rağmen okumadım.Çünkü 3 yıldır peşimde bir hayalet vardı.O aslında sadece geceleri gördüğüm karaltı ve ayak seslerinden başka bir şey değil.Ama ben ona hayalet diyorum.Ben nereye gitsem o da peşimden geliyor. 3 yıldır tüm hayatım o hayaletten ibaret.Her gece acaba bu gece gelecek mi?  diye düşünmekten uyuyamıyorum.Zaten uyuduğum zamanda kabuslar beni rahat bırakmıyor.Hayaletimi bulmak için 3 yıldır aramadığım dedektif kalmadı.Hepsi 1 ay sonra bana pisikolojik tedavi görmem gerektiğini söyledi.Ben de en sonunda pes ettim artık onun ne olduğunu araştırmıyorum.Çünkü bu sadece beni daha fazla tedirgin ediyor.Onu her gördüğümde koşarak eve giriyorum.Hemen pencereye koşup korkulu gözlerle etrafa bakıyorum ama her zamanki gibi yine ortadan kayboluyor.Onu sadece bir kere gördüm onun dışında hep gölgesini görüyordum.Siyah botlar, siyah pantolon, siyah kapüşonlu,siyah atkısı ile ağız ve burun bölgesini kapatmıştı.Sadece kömür karası gözleri ve kapüşonundan çıkan simsiyah saçları en önemlisi de o bembeyaz teni.Ama ben gözümü açıp kapatana kadar çoktan gitmişti.Onu canlı görene kadar beynimin bana oyunudur dedim ama onu canlı canlı gördükten sonra bu asla bir oyun olamazdı.O gerçekti. O gerçek bir hayaletti.Çaresizlikten bıktım.Beni her gece birisi gözetliyor ve ben onun kim olduğunu bilmiyorum ve öğrenemiyorum.

Çünkü o lanet olası bir HAYALET...

👻Kitabımın ilk bölümünü sonunda sizlerin beğenisine sunabilen.Yazdıklarım gerçekten benim içime sindi. İnşallah sizde beğenirsiniz.👻

Sizden ricam lütfen vote ve yorum atın.Özellikle yorum atın.Kitabıma sizin düşüncelerinize göre yön vereceğim.Olmasını istediğiniz olayları yazabilirsiniz.Bu benim birşeyler üretmemi sağlar.Şimdiden hepinize çok teşekkür ederim.

😴😴Kabuslarla değil en güzel rüyalarla kalın.😴😴