His Ravishing Wings

Prologo

His Ravishing Wings

A Novel Written By
MysticallyDimples.

---

The sunlight was dazzling as the flowers and trees were dancing gracefully, with the lilt of mellifluous humming of the birds.

Tears were falling down on my mournful face. Life is a bit unfair. Hope let us breathing just to kill us in the end. That's ironic.

"Can I come in, hija?" My heart tightened when someone knocked on the door.

Huminga ako ng malalim at mabilis pinahid ang luha sa aking mukha, "S-sure Tita."

Inilihis ko na ang aking paningin sa labas ng bintana at sinalubong ang babaeng pumasok sa aking kwarto.

"Sigurado ka na bang aalis ka rito, hija?" I can see the pain written in her melancholic eyes.

I smiled bitterly as I nodded my head, "My word is final, Tita. Hindi ko na y-yata kaya ang mamuhay pa rito, pasensya ka na." Napatungo ako.

Ramdam kong lumapit siya sa akin at mahinang hinaplos ang buhok ko. Tears were pouring because of the endless pain I felt.

"Huwag kang mag-alala, po-protektahan kita kahit anong mangyari. H-hindi ko hahayaang masayang ang buhay nang dahil sa k-kanya.." Mahabang aniya habang inaalo ako.

Napatingin ako sa kanya at mas lalong lumubog ang puso ko sa sakit nang makita ko siyang nasasaktan. "Sabay tayong aalis, Tita! Diba?"

Buong akala ko ay sasang-ayon siya sa aking sasabihin nang umiling at mapait na ngumiti, "Ayos na akong kasama siya dito, hija.."

"No! Sabay tayong aalis--" I grittes my teeth nang may biglang kumalabog sa pinto.

No, not now.

"HOY! CELIA, WALANG PAGKAIN!"
malakas at galit na sigaw ng isang lalaki sa labas. Bahagyang nanghina ang tuhod ko sa sigaw niya.

Sunod sunod ang paglunok ko at agad bumaling sa babaeng katabi ko na ngangatal na rin ang kamay sa takot. Uminit ang mata ko sa taong walang awang pinaghahampas ang pinto para lamang lumabas kami.

"Tangina, Celia! Palabasin mo na rin 'yang pamangkin mo at may gagawin ako!" Tumindig ang balahibo ko sa kaba.

"Tita! Umalis na tayo, pakiusap." Naluluhang sabi ko ngunit nagpumulit pa rin siyang hindi sumama.

"Masamang tao siya, Tita! Pakiusap ayaw ko ng masaktan ka pa.."

Sa halip na sumagot ay bigla itong nagsalita na taliwas sa inaasahan ko. Damn!

"S-sige, lalabas na ako! Maghintay ka lang." Alam kong pilit niyang pinapatatag ang kanyang loob kahit ang totoo naman ay natatakot na ito.

"Bwesit! Dalian mo!" Bago pa masira ang pinto ng kwarto ko ay bumukas na ito.

Bumungad sa amin ang lalaking kinamumuhian ko, hanggang sa aking kamatayan. Damn, him! Gusto ko siyang murahin ng paulit-ulit hanggang sa kamatayan niya. Wala siyang puso.

Isang ngisi ang gumuhit sa labi ng lalaki at walang awang hinila ang buhok ni Tita. Tumayo ako at inalis ang kamay niya sa buhok ni Tita. Impit na umiiyak lamang si Tita habang ang kamay ko ay nangangati na sa galit.

"Don't hurt her, you fvcking old man!" Buong sabi ko at galit na tumingin sa kanya.

Hindi ito sumagot bagkus ay ngumisi lamang ito, "Umalis ka muna Celia, magluto ka dahil may gagawin lamang ako sa pamangkin mo.."

Magsasalita pa sana si Tita nang pinigilan ko siya, ayaw kong masaktan na naman siya nang dahil sa akin. Kagat labi siyang naglakad palayo habang pinipigilan ang pag-iyak niya.

Biglang lumakas ang kabog ng dibdib ko nang padabog itong sinara ng lalaki ang pinto at malagkit na tumingin sa akin.

"Hindi ako nagsisising pinatuloy kita rito, hija. Sa gandang taglay mo, mapapakinabangan kita. . ." Humakbang siya papalapit sa akin.

Napaatras ako hanggang sa maupo ako sa kama ko, "Tigilan mo na ito, Tito! Kamag-anak kita! Wala ka bang konsensya?" Nanginginig na ako sa sobrang kaba.

Tumaas ang kilay nito at hinuli ang kamay ko. He looked at me with full of lust! I can't help myself but to disgust.

"Hmm, maruno ka bang kumanta?" Kumunot ang noo ko sa kanya at pilit inalis ang kamay ko sa kanya.

"Hindi mo alam? Mas masaya kasi kung marunong kang kumanta para magandang pakinggan ang pag-ungol mo--"

Tumaas ang balahibo ko sa sinabi niya at walang pag-aalinlangang sinuntok siya sa mukha. Serves him fvckin' right.

"Nakakadiri ka!" Agad akong lumabas ng kwarto at tumungo sa kusina para hanapin si Tita.

"Bumalik ka rito, wala pa akong nagawa sa'yo!"

I can't leave her with that evil man!

"Nasaan--"

"Let!'s leave this hell, Tita! Please, nagmamakaawa ako. Ayaw kong iwan kita sa kanya!" Hinila ko siya palabas ngunit nagpupumiglas lamang siya.

"Bakit ba ayaw mong lumayas dito? Bakit Tita?" Sunod sunod na pumatak ang luha sa pisngi ko.

Napahikbi siya sa pag-iyak, "Mahina ako,  at saka mahal ko siya.."

Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya. What? She loves that evil man? Nabubulag na ba siya sa pagmamahal na 'yan?

"Tita--" Nagulat ako nang tinulak niya ako palabas ng bahay. Sinalakay ako ng kaba nang namumutok na sa galit na lumabas si Tito sa kwarto.

"Hayop! Bumalik ka rito!!" Tanging sigaw nito na halos madapa na ako sa sobrang takot.

"Ingatan mo ang iyong sarili, hija! Maging masaya ka! Maraming salamat."

Iyon lamang ang huling narinig ko mula sa aking mahal na Tita dahil kumaripas na agad ako ng takbo. Tahimik ang buong paligid kaya nahihirapan ako humingi ng tulong. I mentally cussed when I heard the evil man shouting behind my back.

Malapit na siya.

Para akong mauubusan ng hangin pero ginawa ko ang lahat ng aking makakaya para matakasan siya. Hanggang sa may narinig na lamang akong sunod sunod na preno ng kotse na paparating sa direksiyon ko.

Biglang bumabagal ang takbo ko kasabay ng mabilis na pagtibok ng puso ko. Hindi na ako magalaw at para akong hinihigop ng kung anong enerhiya.

Hanggang sa isang malakas na pagbunggo ang nangyari sa akin. I found myself lying on the ground while  the blood traces my hand. The sky was staring at me with dolorous.

The vision became blurred as I heard a few steps were coming from me. I turned my head slightly.

"Jesus! I saw a blood!" The guy said in shock.

Pilit akong tumingin sa kanya. And there, I saw the most beautiful creature I've ever seen in my doleful life. My eyes traveled on his angelic face, he's so damn beautiful.

But his back caught my attention, and it's his ravishing wings.

--
MysticallyDimples.