Dangerously

Hoofdstuk 1

"Féline, ga eens recht zitten alsjeblieft" Ik slaak een zucht, maar doe wat mijn moeder zegt. Ze zet een schaaltje met fruit naast me en blijft staan. "Lukt Economie een beetje?" "Ja hoor" "Als het niet lukt, je vader doet niets anders. Je kunt hem altijd Facetimen" Ik pak een druif en check mijn meldingen op mijn telefoon. "Waar is hij nu?" vraag ik door het scrollen door. "In Singapore, hij heeft daar een belangrijke meeting"

*DING DONG*

"Ik ga wel!" Roep ik enthousiast terwijl ik in versnelde pas naar de voordeur stap. 

"Brandon, kom binnen!" Ik pak zijn tas aan en gebaar dat hij binnen mag komen. 

"Hoe is het met mijn allermooiste prinsesje?" vraagt hij terwijl hij me een kus geeft. 

"Ik ben bezig met het schrijven van mijn eindejaar werk, maar ik ben bang dat het niet zo goed is als ik denk" 

"Zal ik even voor je kijken?" Hij pakt mijn heupen en trekt me dicht tegen zich aan. Mijn hart maakt een sprongetje, zelfs na 1,5 jaar zijn mijn gevoelens voor hem nog steeds zo sterk. Ik begeleid ons verder naar de keuken. 

"Brandon, jongen, wat zie je er goed uit! Hoe gaat het met je?" "Goed, goed, dank u wel Mevrouw Dubois. U ziet er zelf ook weer stralend uit." 

Ik trek Brandon naast me en zet de laptop voor zijn neus. "Het is zo goed als af, alleen moet ik het nog nakijken." Hij wrijft in zijn handen en begint met lezen terwijl ik twee glaasjes water voor ons haal. 

"En?" 

Hij kijkt geconcentreerd naar het scherm. 

"Wauw, ik moet toegeven, zelfs op de Universiteit waar ik zit tippen ze nog niet bijna aan dit niveau" Ik geef hem een speelse duw en kijk hem afwachtend aan. 

"Dus je vindt het goed?" 

"Niets op aan te merken", zegt hij tevreden. Ik grinnik en neem een slok van mijn water. "Is het eten zo klaar, mam?"

Ik schep nog wat groenten op terwijl Brandon en mijn moeder aan het bijpraten zijn over het leven op de Universiteit. Hij volgt sinds dit jaar Rechten. Niet dat hij echt een keuze had, als het aan hem had gelegen had hij iets met ontwerpen gedaan, maar dat had zijn vader hem resoluut verboden. 

*RING RING*

"Oh, het is je vader. Sorry, maar deze moet ik echt even nemen", zegt mijn moeder terwijl ze opstaat en naar de hal loopt. 

"Ik help je wel met afruimen", zegt Brandon. Terwijl ik in de keuken de afwasmachine inlaad, voel ik twee armen rond mijn middel. 

"Brandon", giechel ik, "niet doen".

 Hij legt zijn hoofd in mijn nek en geeft kleine kusjes in mijn hals terwijl zijn handen over mijn onderrug glijden. In een vluchtige beweging tilt hij me op en zet hij me op het aanrecht terwijl de kus alsmaar wilder wordt. Deze kant van Brandon heb ik nog niet meegemaakt, maar het verrast me in een positieve zin. 

"Je mag ook blijven slapen als je wilt?" vraagt mijn moeder die ongewenst de keuken in komt lopen. 

Snel zet Brandon me weer op de grond en we kijken allebei wat gegeneerd naar mijn moeder. 

"Dat zou ik super vinden, maar helaas begint mijn eerste les morgen al om 08:00h."

 "Geen probleem, je weet dat je altijd welkom bent" 

Hij knikt als teken van dankbaarheid. "Ik ga maar eens", zegt hij dan. Ik wandel met hem mee tot de voordeur waar Brandon zijn schoenen aandoet. 

"Ga je eigenlijk veel op stap nu je op kamers zit?"