"Mahal kita,jackson." Pagtatapat ko sa kanya.Nasa quadrangle kami ngayon at walang katao-tao rito.
"mapagbiro ka talaga--"
"Sana nga nagbibiro lang ako Jackson.Pero hindi e.Mahal talaga kita." pagpapaliwanag ko kay jackson na ngayon ay may konting awang ang bibig.
"Aware ka ba na sa ginagawa mo ngayon ay pwedeng masira ang pagkakaibigan natin?We've been friends since we were kindergarten.Makakaya mo bang sirain yon?!"
"Oo!Alam ko yon.Pero hindi naman masisira yun kung mahal mo rin ako diba?" sagot habang pilit na pinipigilan ang mga luhang nagbabadyang bumuhos.
"Oo mahal kita...." nabuhayan ako roon pero agad ding napawi ng magsalit ulit siya."PERO BILANG KAPATID.BILANG NAKABABATANG KAPATID!"
"Hanggang doon na lang ba talaga,jackson?" desperada na akong malaman ang sagot.
Tumango sya."Hanggang doon na lang yon.You deserve someone na magmamahal sayo at hindi ako yon!" sigaw nya at nagsimula ng lumakad papalayo pero hinigit ko ang palapulsuhan nya.
"Huwag please.Subukan mo naman jackson.Mahal kita!" nakaluhod na ako sa tagiliran nya.Nakahawak pa rin ako sa braso niya.
"Hindi.Hindi ko kailan man susubukan.Dahil ayoko sayo.Playboy ako and...And....And i hate you!I hate you so much!" singhal niya sakin sabay tapon ng kamay kong nakakapit sa braso niya.
Doon na tuluyang bumuhos ang mga luha ko.Umalis na siya.Iniwan niya akong magisa sa lugar na yon.
Sira na ang pagkakaibigan namin.Hindi niya ako mahal.Sira na ang lahat.
I never been cried so much like this.
I cried.
I cried a lot.
--------
#SheCried
I cried for the man I really love.
ESTÁS LEYENDO
She Cried
Ficción GeneralShe cried. She cried a lot. She cried for the man she really loved.
