KİMSE DEĞİŞMEZ

1.Bölüm: Gel tamamla

İlk gülüşüne sonra da sesine aşık olmuştum ve şimdi aşık olduğum sesiyle başkasını düşünerek şarkı söylüyordu. " Gel tamamla n'olur " diyerek kapatmıştı sahneyi. O kadar içten söylemişti ki o kızı ne kadar sevdiği gözlerinden anlaşılıyordu. Bir başkasına aşık olduğunu bildiğim halde itiraf edemezdim. Belki de ondan uzaklaşmam için bir süre okulun tiyatro salonuna uğramamalıyım. Nasıl 3 sene platonik sevdiysem o öğrenmeden de vazgeçmeliyim. Provaları bittiği halde orada oturuyor onu izliyordum. Doruk, benim ona nasıl baktığımı görmüş olacak ki " kimse böyle uzaktan sevmemeli değmeyecek birini " diyerek geldi. Doruk benim aşktan kör olduğumu sürekli dile getiriyordu. Okulda ben ; Doruk ve Sena çok yakın arkadaşlarız.  Sena da Mete konusunda takıntılı davrandığımı artık açılmam gerektiğini söylüyorlardı.
Metenin okulda sürekli başka kızlarla adını duymak bile ondan vazgeçmem için iyi bir sebep ama gelin bunu bir de kalbime dinletelim. Ah kalbim delisin.
Zil çalınca Dorukla beraber son dersin yolunu tuttuk. Giderken Meteyi bir kızı süzerken gördük. Buna moralim bozulunca Doruk ortaya bir laf atmak için , " Allah'tan bizim sınıftakiler kafa dengi yoksa bu ruh emicilerin arasında boğulurduk "dedi. Ruh emici lakabı ilginç gelmişti. Nereden bulur Doruk böyle kelimeleri hiç bilmem ama çok yaratıcı bundan eminim. Sınıfımız Özel Lise olmasından dolayı 8 kişilikti. Ve 2 hafta sonra mezun oluyorduk. Mezuniyet balosuna kimle gideceğimi bilmiyordum. Mete olmasını isterdim ama bir türlü itiraf edemiyordum. Biraz farklı bir kızım. Korkuyor muydum kaybetmekten, hiç benim olmayan birisini ya da bağlanmak mıydı korkum , 3 sene platonik olmama karşın? Onu takıntı haline getirdim inat bir kişiliğe sahip olmamdan kaynaklı sanırım ve hakkında çok şey biliyorum. Ama yine de bu onu tanıdığımı göstermez. Tanımadan seviyorum onu. Ders boyunca bunları düşünüp derse odaklanamamışım. Herkes sırt çantasını takıp gitmiş ben orada derin düşüncelere dalmışım. Doruk orada Esin diye dürtmese diğer güne kadar oturup düşünebilirdim muhakkak. Ama bu benim işime gelirdi çünkü okuldan sonra ev dışında her yere gidebilirdim. İnsan evde olunca düşünecek çok zaman buluyor ve bu yüzden bazen kendimi delirecekmiş gibi hissediyorum. Çoğu zaman kendi kendime konuşuyorum. Insanın hayatında olmasını istediği tek bir kişi olmadığında ne kadar yalnız hissediyor bilemezsiniz onca kalabalığa rağmen. Hepimiz yalnızız aslında. Biraz da eksik. Eksik parçamızı bulmakla geçiyor ömrümüz. Ama huzur tam da şu an da kulaklığımı takıp yol boyunca yürümekti. Tabi bu çok uzun sürmedi, ekran da Sena arıyor yazıyordu.
    " Alo Sena "
    " Bak Esin konuya direkt gireceğim  yaptığım şey  yüzünden bana kızma lütfen "
     Sena konuya bodoslama daldığına göre endişeliydi. Beni üzecek tek bir kelime bile duymak istemiyordum kimseden. Ama en yakın arkadaşımın söyleyecekleri de beni çok merak ettiriyordu. O yüzden soğuk bir tavırla soracaktım.
        " Ne yaptın  Sena?"
        " Esin şey ıhm nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum ama sen benim canımsın. Gözlerimin önünde aşktan üzülüp canının yanması beni kötü etkiliyordu. Bu yüzden Mete'ye senin ona aşık olduğunu söyledim. Umarım çok mutlu olursunuz. Bu karamsar kız modun son bulsun artık. "
       Ilk kez birinin benden habersiz bir iş yapması beni içten içe sevindirmişti. Ama biraz kızmış ve utanmıştım da. Sanki şuan Mete tam karşımdaymış gibi yanaklarım kıpkırmızı olmuştu. Kendi kendime odamdaki aynaya bakarak sırıtıyordum. Sanırım bu sefer tam kafayı yedim dedim gülerek aynadaki yansımama. Sonra bir mesaj daha attım.
    " Sena inşallah benim ona 3 senedir platonik olduğumu söylememişsindir"
    " Hiç merak etme bildiği tek şey senin adın. Eee yüzünü de haftasonu okulun önünde görür artık "
    " Nasıl yani benim için buluşma mı ayarladın ? Kızım sen tam bir başına buyruksun. Off  okul olmasaydı bari ilk buluşma yerimiz ne kadar saçma. "
   "Esin kendine gel sen de buldun da bunuyorsun farkında  değilsin buluşacağına şükret bence. Gerçi senin heyecandan gidemeyeceğini bile düşünüyorum haha"
   " Doğru söylüyorsun teşekkür ederim . Heyecandan değıl de utangaçlığımdan yüzüne bakabilir miyim bilmiyorum. Bu arada sana kızmadım farkındaysan "
   " Evet farkındayım aslına bakarsan biliyordum kızamayacağını. Insan sevdiğine kızamaz. "
    Yaptığı şey benim için  çok önemliydi. Ne kadar teşekkür etsem de azdı. Ama yine de korkuyordum ve tedirgindim. Bu haberi öğrendikten sonra tüm gece uyuyamadım.  Ne giysem? Acaba beni beğenir mi? O gün nelerden bahsederiz ? sevdiği kızı unutur mu benimle? Benim ona olan aşkım değiştirir mi onun  çapkınlığını?.. gibi sorulara cevap bulmaya çalıştım gece boyunca. Tek bir sorunun cevabını bilebilsem diğer tüm sorular umrumda olmaz belki. Benim onu sevdiğim kadar o da beni sever mi bir gün?