Kendini Bilmez

Baba!!

22/08/2018

Kurban bayramının ilk günü sabah annem ben ve büyük abim kurbanlarımızı kestirdikten sonra eve dönmüş ben onlardan ayrılıp dedemlerin evine bayram ziyaretine gittim. kayseriden gelen teyzemlerle konuşup bayramlaşırken teyzemden babamın öldüğü haberini aldım. Yıkılmadım. öyle kendimi yerden yere atıp tutmadım. belki de ona dair kalan bir duygum kalmadığı için ya da hala şu vakit oldu öldüğüne inanmak istemediğim için. Oturdum ve babamın artık gittiğini yıllarca zülmeden adamın olmadığına inanamayarak istem dışı bir iki damla göz yaşım aktı.

ZULUMLU YILLARDAN BİR KARE

 2013 mayıs ayının sonlarında lise mezuniyet günümü sabahı saat 6 civarı babam gemiden gelmiş, kendisi gemi kaptanıdır. elde avuçta para yok. Gemiye gidesi de yok. Yine içmiş bir şekilde annemi kaldırıp gel konuşacağız dedi. Ne ben ne de büyük abim uyumadığımız için içerden babamın anneme ettiği hakaretleri saçmalıklarını duyuyoruz. Abim kalkıp gitmek istiyor ama annemin ne olursa olsun o sizin babanız dediği için sadece dinlemekle yetiniyor. Babamın ayak seslerini duyuyoruz, odamıza geliyor. uyuma numarası yaparak ne için geldiğini bilerek sadece bekliyoruz. gelip benim kafama sonra da abimin kafasına iki tane geçirerek uyandırıyor "kalkın aile toplantısı" gece 12den beri içtiği halde sarhoş değil ama çakır keyifli olduğunu biliyoruz. Kalkıp annemin yanına gidiyoruz. ve babam " bundan sonra ben çalışmayacağım(görende çok çalışmış sanır) siz çalışıp elime para sayacaksınız. ben 18 yaşıma yeni girmişim. Üniversiteye gideceğim. Büyük abim zaten ne kazanıyorsa eline veriyor. Küçük abim ise askerden geldiği gibi okuyup üniversite kazanmış ilk yılında. Biz "tamam baba sen ne dersen odur. " deyip konuyu kapatmaya çalıştıkça bizim yediğimiz lokmaları içtiğimiz suların hesabı yaparak kafa şişiriyor. Annem bir süre sonra dayanamayarak " ne yapmaya çalışıyorsun be adam bırak çocukları uyusunlar zaten işleri güçleri var daha ikisi okuyor. Biri çalışıp eline veriyor. Daha bir birikimin yok hepsi bekar . Onları yurt yuva sahibi yapmadan ne planlar yapıyorsun " diye söyledikten sonra annemin üstüne yürüdü tam o sırada büyük abim aralarına girip" baba kaç yaşına geldiniz. Annem kaç yaşında vurma etme olur mu artık" diye uyarıp babamı yatıştırmaya çalışırken küçük abim " nedir senin bu kavgaların. hiç mi huzur vermiyeceksin " diye çıkışırken yönünü değiştiren babam küçük abimin üstüne giderek " sen ne diyorsun lan sol taşağım" sözleri ile küçük abimin boğazına sarıldı. Büyük abim kardeşini babamın elinden almaya çalışırken ki hali hala gözlerimin önünde. sabah 6 . bütün mahalle bizi duyuyor dinliyor. Annem için çocuklarından başka kimsesi yoktur. Küçük abime yaptığı şeyi göördükten sonra bana"hazırlan eşyaları topla gidiyoruz" dedi. Daha üzerimdeki şoku atlamadan bir valiz bulup annemin, abilerimin ve benim eşyalarımızı toplamaya başladım. Bunları gören babam "siktirin gidin şerefsizler defolun hayatımdan. Sizin yüzünüzden yaşayamadım hayatımı" diye bağırırken kapıdan çıktık...

BABAMIN HASTANEYE DÜŞTÜĞÜ ZAMAN

6 yıldır görüşmediğim babamla hiçbir işimin rast gitmemesinden dolayı arayıp barışmak istedim. onunla konuşmaya başladığımda geçen 6 yılda hiç pişman olmayan, çekip ödemediği kredileri çatır çatır yedim diyerek beni küçümseyen adamla barıştım. Dedikleri doğru "ne olursa olsun ne kadar kötü olursa olsun baba bedduası yolunu tıkar" . üniversiteden mezun oldum iki yıl boyunca iş bulamadım. bunaldım ruhsal çöküntüler yaşadım. ve yedikçe yedim. zaten kilolu olan bünyem daha da şişti.  Aynelara bakamaz oldum. Büyük abimin sevgilisinin durumu iyi bana gelip" spomsorun olayım ve seni tüp mide ameliyatı yaptıralım. işe girdiğinde de kredi çekmiş gibi ay ay ödersin zorlanmadan dedi. hiç düşünmeden kabul edip ameliyatı oldum. babamla görüşmeye başladığımda 6 aylık tüp mideliydim ve hızlı birşekilde kilo kaybediyordum. Babama iki gün dayanabildim. iki gün boyunca en fazla 5 saat uyumuşumdur. çünkü içimdeki küçük kız hala ondan korkuyordu. Yıllarca uykulardan farklı şekilde uyandırılmak bende ciddi yaralar açmıştı. Eve döndüm. Bir nebze de olsa barıştığım babamla hafta da bir kere de olsa arayıp hal hatır ediyorum. aralık ayı boyunca babamdan ses çıkmadı aradım açmada bende çok üstünde durmadım. Ocak 23 gibi bir iş görüşmesine gidip işverenle anlaşıp işe başladım. Bir hafta sonra 6 yıl boyunca babam ile görüşmeyi kesmeyen küçük abim annemi arayıp. "babamı hastaneye yatırdılar. durumu kötü gel helalleş"dedi. Annemle gittik . Malum ben barıştığım için küçük abimle anlaşıp bir ben bir abim olacak şekilde hastane de refakatçı olarak kalacağız. Bu olay ölümünden 8 ay öncesi idi.

Fazla kontrol edemiyeceğim. iş yerinden yazıyorum. ondan yanlışlarımı mazur görün.