İLLEGAL MAFYA

1 bölüm 28 eylül cumartesi b b 28 ekim

bu sabah gözlerimi telefonumun sesiyle açtım.

arayan bilinmeyen numara açtın 'alo' cevap yok tekrar 'alo' cevap yok

sinirden telefonu duvara fırlatıp tekrar uykuya daldım güzümü hafif çe araladığımda hava iyice aydınlanmıştı saate batığımda on iki civarıydı yavaş yavaş yatak tan kalkıp banyoya doğru ilerlerken ayağıma cam battı oda tamamen maholmuştu dün sinir krizi geçirip odayı mahfetmiştim.. banyoya yönel diğimde elimi yüzümü yıkayıp mutfağa doğru ilerlemeye başladım mutfağa geçtiğimde babam kahvaltı yı hazırlamış tı yüzün de kederli bi endişe vardı. kendime bi çay doldurup yanına oturdum o kadar dalmıştı ki geldiğimi beli farketmedi.. 'günaydın' dediğimde kafasını hafifçe kaldırıp bana baktı hiç konuşmadan başını salladı.. ben kaflatımı yaparken hiç konuşmadı sadece beni izliyordu. kahvaltım bittiğinde ayağı kalktım tam odama gidecek ken arkamdan 'oğlum otur konuşacaklarımız var' dün olan lardan sonra konuşmayı pek istemsemde babam için onunla biraz sohpet etmek iyi gelir diye düşünüp tekrar yanına oturdun ' evet baba seni dinliyorum'.. dediğim de yüzünü çevirip yere baktı.... ' oğlum biliyorsun annen den sonra kardeşlerin de bizi terkedip annenin yanına gitti sadece ikimiz kaldık arkadaşlarınla olan sorunlarını da biliyorum o yüz den bur dan taşınmayı düşünüyorum'....

' baba bunları konuşmak istemiyorum sen istersen taşınırız istemezsen ben herşeye katlanırım senin için bana bana bi daha o kadından ve çocularında bahsetme olurmu....' ' tamam oğlum sen nasıl istersen eşyalırı kolilere koyalım yarın burdan taşınıyoruz .' ' nereye ' diye sorduğum soğuk bir sesle ' istanbul la ' diye cevap verdi.. ardın dan sofra dan kalkıp el birliğiyle eşyalarımızzı toplamaya başladık.. epey bi vakit geçtikten sonra işimiz bitti hava da kararmıştı babama baktığım da ' baba ben çok yoruldum gidip uzanacağım ' dediğim de başını sallayarak ' tabi oğum git yat yarın erken kalkacağız' dediğinde başımı olumlu anlamda sallayarak o dama doğru ilerledim odama geçin ce kendimi yatağa attım ve eski güzel günleri düşünmeye başladım...

10 yıl oldu tam on yıl annem beni bizi terk ettiğin de dokuz yaşındaydım onun yüzünü sesini herşeyini unuttum hatırlamıyorum aceba bir gün yolda görsem tanırmıyım bilmiyorum... bu yetmez gibi bir de kardeşlerim dün bizi terkedip annemin yanına gittimişler nankör ler babam yıllardır onlara bakıyor onuları canın daha çok seviyordu ama onlar sırf annemin maddi durumu daha iyi diye onun la kalmaya karar vermiş ler off allahım çıldıracağım... benim için sorun yok ben insan lara siktir çekmeye alıştım ama babam benim gibi değil bu yaşadık larını kaldıramıyor her an kalp krizi geçirecek diye ödüm kopuyor..... onun da bir an önce bu duruma alışması lazım yoksa sonunu düşemiyorum... bunlar yetmez miş gibi birde arkadaşlarım lafın gelişi yani insan lar nasılda iki yüzlüy müş bunu gördüm kardeşim dediğim iki tane arkadaşım vardı lise den beri hep bir birimizi kollardık ama bu sene onların gerkeç yüz lerini gördüm ve siktiri çek tim bir daha hayatıma yabancı hiç kimseyi sokmayacağım ben babam yeter başka hiç kimseye ihtiyacım yok... ardından gözlerimi kapatıp derin bir uykuya daldım....

bu sabah gözlerimi babamın sesiyle açtım ' oğlum hadi kalk ' 'ya baba daha çok erken biraz daha uyuyayım ' ' oğlum saat on iki kalt eşyalar kam yona yüklendi bi senin yatağın kaldı kalk çabuk ' dediğinde hızla yorganı üstümden çekip yataktan kalktım ben banyoya duğru ilerlerken adamlar benim yatağımı alıp götürdüler bu evi ilkkez böyle görüyordum bom boş tamam çok fazla eşyammız yoktu ama ev bu kadar çıplak değildi.. babam la birlikte son bikez evi gezdik unutuğumuz bişey kalmışmı diye yok herşey kam yon daydı biz hariç kapıya doğru ilerlerken son bir kez eve baktım o evde on dukuz yılım geçmişti çocukluğum gençliğim herşeyim ama artık veda laşma vakti... ev den çıktığımızda babam kapıyı kapatıp kilitledi asan söre doğru ilerlerken arkamdan bir ses ' demek gidiyorsuzun koray bey ' arkamı döndüğüm de anladım apartman yöneticisi bahri önder bi bu eksikti zaten babam hafifçe tebessüm edip ' evet artık burda kalamayız hem gideceğimiz yerde ayaz daha gelecek ' ' tabi sizde haklısınız eşinizden sonra bide çocuklarınız burda kalamazdınız zaten' dediğimde sinirle bi nefes çektim.. ' sanane be adam yürük sabah sabah başımı belaya sokma ' dediğimde babam bana ters bi bakış attı daha sonra bahri denen adam ' ayaz bu fevri tavırlarından vazgeç bak buyüz den yanında hiç kimse kalmadı gideceğim yerde de böyle devrammaki biraz çevren olsun' ' benim kim seye ihtiyacım yok ama sen biraz daha burda kalır san acil bi ambulansa ihtiyacın olacak' dediğimde korkusu yüzünden okunuyordu yanımızdan sesizce ayrılır ken bizde asansöre geçtik aşağı inince babam kimseyle okunmadan direk kamyona geçti bana da ve dalaşmak istedik lerinle son kez vedalaş ama geç kalma dediğin de

hiç düşün meden direk binaya geçtim asansöre atlayıp yukarı çıktım.. 3 kat 12 numara kapıyı çaldım.. ' kim o' ' benim bahri bey özür dilerim sizinle veda laşmak için geldim' dediğimde kapıyı açtı ' afferim sana adam olmaya başladın' dediğinde hafifçe tebessüm ettim. ardın dan yumruğumu hızlıca burnuna geçirdim. burnundan oluk oluk kan akarken ' bana bak bahri piçi bi daha benim ya da aylemin arkasından konuşursan seni bulurum ve bu sefer gebertirim anladımmı ' dediğimde başını haifçe sallıyarak onay verdi .. da ha sonra onuda arkamda bırakıp tekrar asan söre gittim aşığı indiğimde binadan çıkıp kamyona doğru ilerledim tam kapıyı açacakken arkamdan bi ses ' bi veda etmedenmi gidecektin ' arkamı dönüp baktımğımda karşımda kağan alkan ve yavuz özalp vardı.. ' ne yüzle geldiniz lan buraya şerefsizler ' yavuz ' ayaz tamam haklısın ama gidiyorsun bari vedalaşalım öylegit ' ' haklısın dur vedalaşım' dediğimde yavaşça yanlarına yaklaşıp elimin tersiyle bi tana yavuza bi tanede kağana patlattım. ardın dan yüzlerine tükürüp ' işte bak vedalaştık şimdi siktir olup gidin' dediğimde bu kez kağan lafa atladı ' ayaz ayıp oluyor biz kaç yıllık arkadaşız ' ' öyle mi kağan bey bunu o gizem denen sürtüğe annemin beni terk ettiğini söylemeden önce düşünecektin deydi lan para için bi kardeşini satmaya değdimi.. size söylecek bişeyim yok şimdi siktirin gidin hayatımda kendiniz gibi bir şerefsiz bulun ve onla arkadaş olun...... ' dedikten sonra arkamı dönüp kamyona doğru yürüdüm daha sonra kapıyı açıp içeri atladım şöfere biraz çakbuk gidelim dedim.... yan aynadan arkaya baktığımda yavuz ve kağan hala ordalardı onları umursamadan başımı cama yasladım. .. sesizce yolu izlerken hava yaavaşça kararmaya başladı ilk mahalleden ayrıldık sonrada antalyadan... kendi kendime dedimki bir hiç olarak ayrıldığım antalyadan bir gün çok güçlü bir adam olarak geri döneceğime yemin ediyorum daha sonra gözümü kapattım sonrası derin bir uyku.............