Bir zamanlar yanlız bir kız idim. Bir anda anneme sordum ve;
-anne benim yaşımda olan bir kuzenim yokmu ?
Dedim ve annem
- var, teyzenin kızı var.
Diyerek cevap verdi
Aradan haftalar geçti ve annem benim canımın çok sıkkın olduğunu gördü ve sordu
- senin canın niye sıkkın bakalım?
Bende cevap verdim
- anne benim yaşımda olan hiç arkadaşım yok.
Dedim ve annem cevap vermedi.
Ve aradan seneler, aylar, haftalar geçti ve annem bi anda babamdan izin alıp bursaya 2 bilet aldı . Ve bursaya geldiğimizde annemin dediği teyzemin evine gittik ve orada benim yaşımda olan bir kuzenim ve ablamla aynı yaşta olan bir abla vardı ve onların abileri vardı herkes birbirini tanıyordu ama ordaki benimle aynı yaştaki kız yani HAYRUNNİSA kuzenim günler geçtikten sonra benimle iletişime geçmeye başladı ve bende aynı şekilde. ve biz artık çok iyi anlaşıyor ve oyuncaklarıyla oynuyorduk. Çok iyi ikili bir kuzendik ama bi anda ikimizde birbirimizden gıcık kapmaya başladık ama birbirimizi seviyormuş gibi davranıyorduk . Ve bizim annemle artık eve dönme vaktimiz gelmişti annem yine 2 bilet aldı ve bu sefer konyaya yani evimize dönüyorduk ve evimize geldiğimizde bir anda kendimi garip hissettim ve yine yanlızlık sendromları başlamıştı benim için. Bunu hem annem hemde babam görmüştü. Ve aradan 3 gün geçtikten sonra babam akşam üstü eve geldiğinde babamın elinde süpriz bir kutu vardı tabi benim için. Sonra yemek yedik falan derken televizyon seyrederken babam yatak odasına gitti ve odadan bana o kutuyu getirdi ve kutunun üzerinde
(Canım kızıma)
Yazıyordu ve kutuyu açtığımda içinde tablet vardı ve çok sevindim ve babama teşekkür edip öptüm. Canım babam diye kucağına atladım ve tableti kullanmaya başladım ama tablet kuzen aşkı kadar sevgili olmuyormuş en azından kuzenimle sohbet ediyorduk falan ama tableti aldığımda sadece oyun oynuyorum ama oturarak... Sonra seneler geçti ve büyüdüm artık ve hayrunnisa kuzenimle birdaha görüştüm ve artık birbirimizi seviyor ve destek oluyorduk tabi baba yönünden büyüdüğümde yani 11 yaşındayken benim babam öldü o bana bu konuda destek oldu ve kuzenim hayrunnisa doğduktan 1 hafta sonra babası vefat etmiş bende bu konuda ona destek çıktım böyle birbirimize destek çıkarak birbirimizden vazgeçemedik ve 2'mizinde telefonu vardı ve onun telefon numarasını aldım ve aynı zamanda oda benimkini aldı ve artık ikimizde ayrı olsak bile konuşabiliyoruz ama birbirimizi özlüyoruz...
Mutlu son...
Yazar; SEVİM NUR AVUÇALMAZ
