Bajesklant

20. Vrijdag 25 juli dag 15

Ik sluip mijn bed uit en kijk of onze nieuweling al wakker is. Haar haren liggen als een deken over haar gezicht. Haar bril ligt naast haar bed. Oh wat zou ik nu graag haar haren wegvegen om te kijken hoe ze er uit ziet zonder bril... Kreunend rolt ze dan op haar zij. Als ze nu haar ogen open zou doen zou ze me zien. Snel loop ik de badkamer in en doemde deur op slot. Ik kleed me uit en stap onder de douche. Ik was mijn haar en mijn lichaam, zet de douche uit en droog me af. Ik stap in mijn schone kleren en kam mijn haren dat nu als strosliertjes langs mijn gezicht hangen. Dan hoor ik geklop op de deur. Ik doe de deur open. Lilly komt binnen. Haar haren staan alle kanten op en haar bril heeft ze al op gezet.

'Morgen,' mompelt ze.

'Morgen,' antwoordt ik. Ze kijkt verlangend naar de douche.

'Vijf minuten,' zeg ik terwijl ik de badkamer uit loop. Ze doet de badkamerdeur direct op slot. Me buitengesloten voelend schud ik Liv wakker. Mopperend wordt ze wakker.

'Is onze nieuweling al wakker?' mompelt ze. Ik knik. Ik trek haar zowat uit bed.

'Wat hebben we vandaag?' vraag ik.

'Mmh, volgens mij hebben we vrij.'

'Serieus!? Waarom weet ik dat niet!'

'Waarom weet je wat niet?' hoor ik Lilly roepen.

'Dat we vrij hebben!' roep ik terug.

'Waarom zouden we geen vrij hebben?' roept Lilly weer. Oja, ze snapt het natuurlijk allemaal niet.

'Vertel zo wel!' Ik hoor nog een instemmend gemompel. Liv is ondertussen omgekleed in een kort sportbroekje en sport shirt.

'Ik ga mee met de hardloopgroep, seeya!' Liv loopt met haar hardloopschoenen nog in de hand de kamer uit. Hardlopen!

'Liv, wacht! Ik ga ook mee!' roep ik haar na. Liv loopt de kamer weer in.

'Opschieten!' Zo snel als ik kan kleed ik me om en in mijn sportkleding roep ik naar Lilly dat we gaan hardlopen. Ze antwoordt dat ze dan rustig het hier kan verkennen. Met Liv loop ik naar buiten waar een klein groepje hardlopers staat te wachten. Ik ontdek Vinz. Ik loop op hem af en geef hem een vriendschapsknuffel. Hij knuffelt me terug. Ik weet dat ik niet verliefd op hem kan worden, maar hij is wel mijn beste vriend.

'Ook lekker sportief doen?' lacht hij als hij me los laat.

'Goed hè?' Vinz knikt.

'Oké! Let's go!' roept een voor mij onbekende vrouw. De groep komt in beweging en we joggen het terrein af. We rennen een breed zandpad op die me nog njet was opgevallen. Het is vroeg in de morgen. De wind laat de schone bladeren van de bomen bewegen en takken knakken door onze voetstappen. De wind zingt zijn ochtendlied en iedereen luistert in stilte. Ik zet mijn voeten sneller en sneller neer. Ik begin mensen in te halen en kom uiteindelijk voorin de groep uit. Daar liep Vinz al. Als bij me opmerkt begint hij te glimlachen. Zijn gespierde beenspieren zijn gespannen. Hij is dé perfecte jongen, maar er is iemand die voor me gemaakt is. Iemand die voor mij geboren is. Zijn bruine haren en zijn prachtige caramelbruine ogen... Zijn stem is de mooiste die ik ooit heb gehoord.. Hoe kan je zó verzot op iemand zijn die je nog helemaal niet zo lang kent? Ik ontwaak door de onbekende vrouw die roept dat we gaan rekken en strekken. Ik kom tot stilstand en doe wat oefeningen om mijn spieren te rekken. Liv komt naast me staan en volgt mijn voorbeelden.

'Loop je vaker hard?' vraagt ze. Ik schud mijn hoofd.

'Nee, maar ik voetbal vaak en dan heb je ook conditie en oefeningen nodig.'

'Voetbal je? Daarom kan je het zo goed!' lacht Liv.

'Wat doe jij voor sport dan?' vraag ik.

'Ik handbal,' grinnikt ze. Ik heb ooit een keer met gym gehandbald, maar ik kon er echt helemaal niets van.