KESİŞİM

Giriş

                                                              1 EKİM, 1999
İstanbul'un en nezih semtlerinden birinde oturan Baskın ailesi apar topar evlerinden çıkıp hastaneye yetişmeye çalışıyorlardı. Zeynep Baskın yavrusunu kucağına almaya gidiyordu. Eşi Ali Baskın onu telaşla arabaya bindirdi. Hastane sadece yarım saat uzaklıktaydı. "Zeynep'im sık dişini gidiyoruz." Ali telaşla eşini sakinleştirmeye çalışıyordu. Zeynep kan ter içinde kalmış, sancılarla kıvranıyordu. Hastaneye vardıklarında Zeynep'i ameliyata aldılar. Çok kanaması vardı. Arada geçen yaklaşık bir saatin sonunda bir bebek sesi, tüm koridoru inletti. Ali gözyaşları ve hayret içerisinde doğruldu. Doktor ameliyathaneden çıktığında ona koştu. "Durum nedir? Zeynep iyi mi? Oğlum nasıl?" Soruları soluksuz sıralarken doktor onu susturdu. "İkisinin durumu gayet iyi, ancak Zeynep hanım çok kan kaybetmiş ama durum kontrolümüz altında. Yalnızca birkaç gün burada misafirimiz olacak. Oğlunuz gayet sağlıklı. Birazdan Zeynep Hanım ile birlikte onu da özel odaya alırlar. Geçmiş olsun." Doktor sözünü bitirdiği sırada Zeynep' i ve oğlunu ameliyathaneden çıkardılar. Özel odaya alındıktan sonra geçen iki saatin sonunda Zeynep uyandı. Oğlu yanı başında sevdiği adam karşısındaydı. Uyuduğu saatler boyunca onu izlemişti. Ali koşarak Zeynep'ini sardı, öptü. "Uyandığına göre bebeğimize ismini koyalım mı?" Diye sordu, Zeynep başını sallayıp onayladı. Konuşmaya mecali yoktu ama buna rağmen gülümsüyordu. Ali oğlunun kulağına fısıldadı "Toprak, Toprak, Toprak". Toprak dediler, Toprak olsun. Hayatındaki mutluluk toprak kadar bol olsun diye. Ancak hayatta mutluluk dışında duygularda vardı. Toprak annesinin huzurlu rahminden çıkmış, üzerinde kirli temiz demeden gezen ruhların, eli kana bulanmış bedenlerin, nadiren iyilerin olduğu dünyaya gözlerini açmış, intikam düşüncesiyle yanıp tutuşan kişilerin arasında doğmuştu. Babası tekrar eğildi ve fısıldadı kulağına "Dünyaya hoş geldin Toprak, bizlerin arasına hoş geldin oğlum..."