Short Stories Compilation

Bench [1]

Ariana's POV

I saw a guy strumming his guitar, I was watching him from a long distance. He was smiling kaya napapangiti din ako.

He was writing something--then strums his guitar.Hmm, original song niya? Maybe? I saw those kind of scenes in movies. Lol. A guy writing his original song.

I've been like this for over a month. This spot has been my fav place to stay ever since I started studying here. Then nakita ko siya, a month ago, sitting 9 benches far from me.

What the-------Omy! He's fvcking staring at me!

I avoided his gaze first. M-My heart, omy!

I immediately stood up and left the place. Jusko, kahihiyan, Ariana!

-

Dalawang araw na ang lumipas na di ako pumunta sa paborito kong spot. Ni hindi nga ako lumalabas ng room, thinking na baka makasalubong ko siya or whatever.

Recess time na. I was about to leave the room nang may isang lalaki na dala-dala ang kanyang guitar na nasa likuran niya.

"Excuse me." I said, naiirita.

"Hey" sabi niya at humarap sakin na nakapagulat sakin.

Holy cow of shizness!

What the heck is he doing here infront of our classroom?

"D-Dadaan ako. Excuse me."

Walanjo! Nawala yung inis-inisan epek ko! Wa epek ang hindi pag punta dun kung dito ko lang din siya makikita. Nubayan huhuhu

He chuckled. "Haha. Okay, Miss. Sorry 'bout that." napatango nalang ako at dali daling naglakad....pero kung minamalas ka nga naman.

"Aray! Putaaaanes!" Sa pagmamadali ko, natapilok ako sa isang paa ko. Gets niyo? Huhu.

Naiiyak ako dahil sa sakit at dahil sa hiya. "Ariana! Are you alright? San masakit?"

Napatingin ako sakanya na nakahawak sa siko ko.

T-Teka..

"P-Pano mo nalaman ang pangalan ko?" Tanong ko na dahilan ng pagtahimik niya.

Paano niya nalaman pangalan ko? H-Hindi kaya...

"Ayan oh." sabay turo niya sa dibdib ko.

"A-Aba't--"

"Name tag, Miss Ariana. Wag assuming. Gotta go. See you around! And one more thing, hinay hinay sa pagtitig, baka dito ka na naman madisgrasya at mahulog sakin." sabi niya at umalis.

Napatawa naman ako. "Ha! Ang kapal ng mukha!"

Pinagpag ko ang damit ko at tumayo. "Aray! Bwisit!" Masakit pala paa ko, langya. Hindi man lang ako tinulungan tumayo, bwisit siya! Di ko na siya kras! Never!

Napatingin naman ako sa paligid ko at napansing nakatingin pala sila sakin.

Napayuko nalang ako at paika-ikang lumakad. Siguro kung nakakamatay ang salita ko sa isipan ko, pinaglamayan na yung walangyang yun! Argh! Bwiset siya!
Di ko na siya kras ew!

"Woaaaa. Anyare sayo at paika-ika ka diyan? Arat clinic!" sabi ni Claire, bestfriend ko.

"Wag na. Okay lang naman ako, oa ka lang talaga!" Natatawa ko pang sabi. Binatukan naman niya ako at tinaasan ng kilay.

"Alam kong OA ako sis. Pero gaga ba u? Namamaga oh, look!" Napangiwi naman ako ng makitang namamaga nga. Di ko napansin.

Kaya wala akong nagawa kundi sundin na lang si Claire. Nang makarating kami sa clinic ay agad akong tinanong nung nurse kung anong nangyari. Sinabi ko naman. Alangan di ko sabihin. (-.-)

"Ipahinga mo nalang muna yan, iha. Okay? Stay ka muna dito for an hour."

"Okay p---"

"Nurse, may...band aid ba kayo?" tanong ng kakadating lang at tumingin sa akin.

"Oo, iho. Teka kukunin ko. Upo ka muna." at umalis na ang nurse.

Napatingin naman ako sakanya ng matalim pero tinaasan niya lang ako ng kilay. Ha!

"Anong tinitingin-tingin mo diyan?" tanong niya pa na nagpakulo ng init ng ulo ko.

"Alam mo bang namaga paa ko?" sabi ko at tiningnan naman niya.

"Sa susunod kasi mag iingat ka....hindi yung kinakabahan kasi nasa tabi mo ko" halos pabulong niyang sabi kaya di ko narinig yung pang huli.

Mag-iingat daw..ako?

"Eh ano naman sayo kung di ako mag iingat? D-Di mo nga ako tinulungan tumayo kanina e!"

Dumating na ang nurse dala ang pakete ng band aid.

"Eto na, iho. Ilan ba kailangan mo?"kumuha siya ng isa.

"Isa lang po. Salamat." sabi niya pa.

Humiga nalang ako nang makapaghinga.

"Napano ka ba, iho?"

"Ah. Nakagat po kasi ako ng langgam, dumugo e."

"Ha?" sabi pa ng nurse.

WTF--langgam lang?!