Lemery's POV
"Run faster baby, run! And don't look back" mom said. Pero sadyang matigas ang bungo ko kaya naman lumingon pa din ako na dapat hindi ko nalang ginawa. There i saw a 25 gun handed mens wearing a black coat , black pants, black shades na humahabol sa amin particularly kay mommy.
"Mom! Mom! Who are they? Why are they following us? Anong pong kelangan nila sa atin? And where is dad?" sunod sunod na tanong ko kay mommy.
"Your dad is...gone." she said while crying. "What?! No mom, no. Buhay pa si dad mom, buhay pa sya" umiiyak na banggit ko.
Lumiko kami sa pasilyo ng bahay namin at tumingin sya sa akin. Pero imbis na sagutin nya ko, nginitian nya lang ako. Isang matamis na ngiti na syang nagpagaan ng loob ko.
"Look , we dont much have time to explain some things to you Lemery. Dont worry baby, I will protect you. We will protect you no matter what." she said while panting hard and kissed my forehead. "Come on my princess, we have to hurry." Naguguluhan man, sinunod ko si mom. Tumakbo kami ng tumakbo. At sa paglingon ko sa likod para tignan si mom, agad nanlaki ang aking mga mata. May lalaki sa likod nya, nakatutok ang baril sa kanya at nakita kong kakalabitin na nung lalaking naka itim ang gatilyo.
"MOOOOM NOOOO!!! *bang* *bang* *bang*" Tatlong magkakasunod na putok ang aking narinig kasabay ng dahang dahang pagbagsak ni mom.
"I love you my Princess Lemery, Always remember that we love you so much." lumuluhang sambit ni mom. Agad akong tumakbo upang saluhin sya. "Mom wake up! Mom, mom. Mom please wake up. Dont leave me here!" Umiiyak na sabe ko. At tulad ng dati nginitian nya lang ako ng sobrang tamis "Dont cry my love. Run lemery and take this with you." at inabot sa akin ang kwintas na hugis buwan. "Wag mong iwawala yan, anak. That thing is our remembrance to you baby" Sabay ubo na may dugo ng kasama.
Agad akong kinabahan ng mapansin kong papalapit na samin ni mom yung lalaking naka itim habang nakatutok ang kanyang baril.
"Come on lemery, run. Please save your life and our family's pride. RUUUUN!" she said.
Ayaw ko man na iwan si mom but I have no choice. Agad akong tumayo at tumakbo. At sa huling pagkakataon, tumingin ako kay mom habang lumuluha.
"Mom, I love you so much" sabe ko. "I love you more than anything princess" mom said kasabay ng pagsara ng talukap ng kanyang mga mata.
"I will get my revenge mom. Ipaghihiganti ko kayo ni dad, mom. I promise. Hahanapin ko sila at ipaparanas ang sakit na naramdaman ko ngayon. Isinusumpa ko yan" Sabay punas ng luha sa aking mga mata at tumakbo ng mabilis palabas sa mansyon.
Humahangos na tumatakbo ako sa gilid ng madilim na kalsada at nasaktuhan pang umuulan. Nanghihina na din ang aking katawan dahil sa kanina pang pagtakbo ko. Sugat sugat na rin ang aking mga paa dahil wala itong sapin na kahit ano. Nanginginig na ako sa lamig.
"Mom, Dad" sambit ko habang muling lumuluha. Nanlalabo na ang aking mga mata. May naaninag ako na liwanag at narinig na malakas na busina pero kasabay nun ay unti unting pagbagsak ng aking katawan.
"BEEEEEEEEP!!!!!*
And everything went black.
