Selfish Ache!

Ache-!-1

​​ေက်ာင္​းရဲ႕အခ်က္​​ေပး​ေသာဘဲလ္​သံၾကားလိုက္​ရသည္​~

​ေနာက္​ဆံုး​ေတာ့ၿငီး​ေငြ႔စရာ​ေကာင္​းတဲ့...​ေက်ာင္​းစာသင္​ခ်ိန္​​ေတြၿပီးၿပီ​ေလ~

​ေက်ာင္​းလြယ္​အိတ္​ကိုကိုင္​ကာ....
အခန္​းျပင္​ကု္​ိအရင္​ထြက္​လာသည္​။

႐ို္​င္​းျပ​ေနတဲ့အမူအရာ​ေၾကာင္​့
​ေနာက္​ကုိလွည္​့ၾကည္​့ရင္​
မ်က္​​ေမွာင္​က်ဳတ္​​ေနမည္​့ဆရာမကို ျမင္​ရမည္​ကို
လွည္​့မၾကည္​့ပဲသိ​ေန​မိသည္​။

ပထမဆံူး​ေက်ာင္​းတက္​​ေနမွပင္​~ကြၽန္​မ​ေတာ္​​ေတာ္​ၿငီး​ေငြ႔​ေနၿပီ။
​...

​ေက်ာင္​း​ေ႐ွ႕မွာအသင္​့​ေစာင္​့​ေန​ေသာအနက္​​ေရာင္​ကား​ရဲ႕​အေနာက္​ခန္​းကိုဖြင္​့ၿပီး~ဝင္​ထိုင္​လိုက္​သည္​။

"Chai,စာသင္​ရတာအဆင္​​ေျပရဲ႕လား...!!!"
ကားDriverဦးစိုးရဲ႕အ​ေမးက~ရီစရာ​ေကာင္​း​ေနသည္​။

"ပ်င္​းဖို႔​ေကာင္​းတယ္​~စာသင္​​ေနတာကဘာလုပ္​ဖို႔လဲဆိုတာ​ေတြး​ေနတာ"

"Chaiကအခုမွာ~ဆယ္​တန္​းပဲဲရိွ​ေသးတာပဲ
​ေက်ာင္​းတက္​ရမွာ​ေပါ့"

"​ေအာ္​~ဦးစိုးေျပာမွသတိရတယ္​
Chaiဆိုတာက​ေလးပဲရိွ​ေသးတာပါလား​ေပါ့,"

တည္​ၿငိမ္​လြန္​း​ေသာChaiက~ထိုစကားကိုခံစားခ်က္​ကင္​းမဲ့စြာဆိုသည္​။

"ကဲပါ..​ေမာင္​း​ေတာ့,​ေနာက္​က်တာမႀကိဳက္​တဲ့
Pad အတြက္​....Chaiတို႔ကအျပစ္​သား​ေတြျဖစ္​​ေနမယ္​"

ကား​ေမာင္​း​ေသာဦး​ေလးႂကီးသည္​
Chaiဆိုတဲ့ထိုမိန္​းမငယ္​​...ခိုင္​းသည္​့အတိုင္​းတ​ေသြမတိမ္​း​ေဆာင္​ရြက္​​ေနသည္​။

ကားစီး​ေနရင္​~Chai​ေခါင္​းထဲက္​ုိညႇငး္​သိုးသိုးအ​ေတြးဆိုးဝင္​လာသည္​။

Chaiဆိုတဲ့သူမရဲ႕ျဖစ္​တည္​မူွက
အဓိပၸါယ္​မရိွ~
ငယ္​စဥ္​က ကြၽန္​မရဲ႕အမည္​နာမ"ထူး​ေလး"ဆိုတဲ့
​ေမ​ေမရဲ႕​ေခၚ​သံခ်ိဳခ်ိဳ​ေတြႏွင္​့
​ေဖ​ေဖရဲ႕အျပံဳးခ်္​ုိုုခ်ိဳ​ေတြကုိျပန္​ျမင္​​ေရာင္​​ေနမိသၫ္​။