Hindi ko alam kong masaya pa ba ako sa piling mo. Marahil mas matimbang pa ang lungkot kaysa sa saya. Damdamin ko rin ay nasasaktan at puso'y nasusugatan. Tila kay sarap maglaho kasama ng hangin at marahil sa wakas madadama ko ang kagaanan. Minsan tila mas madaling sumuko na lang kesa makipaglaban. Patuloy kong tinatanong sa aking sarili. Mahal niya paba ako? Ano ang kulang sa akin?Bakit hindi makita? Bakit hindi mo makita ang sakit na nadadama ko. Sinta bakit ba ganito? Oo alipin ako nang pag-ibig mo pero siguro tama na parang walang patutunguhan ito. Ayaw ko nang ngumiti na parang napipilitan kahit sadya mo akong sinasaktan at dinudurog ang aking puso. Eto na susuko na ako, iiyak at lilisan na
[pasensya na di talaga tagalog yung mother tongue ko]
