I'm His Secreatary Only [ Shanin ]

IHSO 1 - You're Hired

Nanginginig yung dalawang kamay ko na pinagtiklop ko at kinurot kurot sa gilid.

Ngayun ang araw ng final ng interview dito sa pinasukan kung company. Maaga akong nagising para dito, gusto ko narin makahanap ng extra na trabaho. Alam kung wala akong karanasan nito.

Dahan dahan niya inangat ang tingin sakin. Ang gwapo niya subra sa suot na black suit with necktie black. Hapit kaunti sa katawan niya ang suot nito. Matangos na ilong, maninipis na labi. Bagay sa kanya ang high cut med na kulay black sa buhok niya.

Napatingin ako sa kamay kabilang kamay niya. Pinaglalaruan niya ang ballpen at ang kabila nakahawak sa folder na ang laman ang resume ko.

"You're name?" 

Sabay taaa sa dalawang kilay nito at binalik sa folder ang tingin niya.

"Shanin Penelope Sir"  

Sagut ko sa kanya. Inangat niya ulit ang tingin sakin.

"Age?" 

Binalik niya sa folder ang mata niya. 

"22 sir" 

Tumango lang siya at tiniklop ang folder pagkatapos nilagay sa ibabaw ng mesa.

"High School graduate?" 

Napakagat labi ako sa tanung niya? Alam ko naman gusto nila ng nakatapos sa pag aaral. Nakapagtapos naman ako ah Vicational lang at sariling sikap ko pa yun.

Inangat ko ang tingin ko sa kanya. Nakasandal na siya sa likod ng swevil chair niya. At nakadikwatro ang isang paa niya at ang isang kamay niya naglalaro ulit sa ballpen. Wala kang mabasa sa kanya kundi ang mata niyang  seryoso nakatingin sayo. Mas lalong bumilis ang kaba ng dibdib ko. Alam ko naman kasi na hindi ako karapat dapat dito.

"Ye-yes sir," 

Nakayuko kung sagut sa kanya at dahan dahan humakbang palabas sa opisina niya pero napahinto ako ng tinawag niya ang apelyido ko.

"Where you going miss Castillo? Hindi pa tayo tapos"  

Sabi nito sa baritonong boses niya. Dahan dahan akong humarap sa kanya.

May kinuha siya sa bulsa niya. "Leave your number here" 

Napakunot ang noo ko sa sinabi niya. Di ba nasa resume na yung number ko? Ulitin ko pa ba?.

"Nu-number ko ho?"  Sabay turo ko sa sarili ko na hindi ako makapaniwala.

"What do you think Miss Castillo? May iba pa bang tao dito maliban satin?" 

Ay sungit naman nito.

"O-okay ho sir" 

Kinuha ko ang cellphone na nilagay niya sa ibabaw ng desk niya at tinype ko ang number ko pagkatapos sinave ko at binalik sa desk niya. Kinuha niya at tiningnan.

"You're hired miss Castillo. Bukas bumalik ka para magsimula ka na sa trabaho mo. As your boss kaya hiningi ko ang number mo in case kung may iutos ako sayo. Youre my private Secreatary right? 8 am sharp dapat nandito kana sa office ko. You can go now"  

Kumunot yung noo ko sa sinabi niya.

"Talaga ho? Tanggap na ho ako sa trabaho?"

Ulit ko sa kanya na kinaseryoso ng tingin niya sakin. At nagsalubong ang dalawang kilay niya.

"Sa tingin mo miss Castillo may oras pa ba akong magbibiro sayo?"  

Napaangat yung isang labi ko. 'Ganito ba siya kasungit?' 

Kinuha niya ang telepono nasa gilid niya.

"What? You can go now"  

Tumalikod na ako at lumabas sa opisina niya. At sinara ko ang pinto. Tinanggap nga niya ako pero ang sungit naman subra..

Tiningnan ko yung mga kasamahan ko kanina nakapila. Ang iba busy sa pagpapaganda. Ang iba, halatang kinakabahan.

Lumabas na ako at pumasok sa elevator. Kala ko kanina hindi na ako matatanggap dahil nga high shool graduate lang ako. Hindi naman ako nakapag aral ng college dahil kulang sa budget at isa pa. Tama na raw yun sabi ng tita ko. Habang ang mga pinsan ko pinaral nila.

Mahirap lang kami, at mas lalong naghirap ang buhay namin ng napunta kami sa mga kamag anak ng nanay namin. Wala na sila Nanay namatay na dahil sa isang aksidente. Pinasa pasa nila kami sa mga kamag anak ni Nanay, hanggang napunta kami sa isang kamag anak. Akala ko mabait sila yun pala sa simula lang. Ginawa nila kaming katulong sa bahay nila.

Wala kaming magawa dahil sila naman nagpapakain samin. Ang importante may matutulugan kami ng kapatid ko. Hanggang sa nakilala ko si Andrew mabait siya, gwapo at matulungin.

Ng makilala siya ng pinsan ko. Author naman wag na natin yun pag usapan naiiyak na ako.

"Ate umiiyak ka na naman?"  Nilingun ko ang maliit na boses. Palapit sakin kaya niyakap ko siya ng mahigpit.

"Ate umiyak ka ba dahil hindi ka natanggap sa kompanya pinag applayan mo?" 

Ngumiti ako sa kanya at hinawi ang buhok niya nagkalat sa mukha niya.

"Masaya lang si Ate dahil natanggap na ako sa trabaho ko" 

Bumaba siya sa kandungan ko at humarap sakin na may kasiyahan sa mga mata niya at sa labi nito na namimilog ang mga mata.

"Talaga ate?!" 

Tumango ako at ngumuti sa kanya. "Yes bunso kaya sa ngayun magtiis tiis muna tayo ha?"  

Agad naman siyang tumango at ngumiti sakin tapos tumalon talon pa ito sa subrang saya niya.

"Kung ganun ate sa sahud mo. Pwede na tayong kumain ng chicken joy? Spaghetti? Ganun ate? At madami pang iba?"

Tumango ako at ngumiti sa kanya. Naawa ako sa kapatid ko dahil bata pa siya pero naranasan na niyang ganito ang sitwasyon. Mahirap man kami pero hindi sa pagmamahal. Nung nabubuhay pa sila nanay at tatay puno kami ng pagmamahal galing sa kanila. Kahit mahirap kami hindi nila pinaramdam samin na naghihirap kami.

Kyaaaahhhh Author naman ang hilig mo magpaiyak.

Tumigil si Breyson sa pagtatalon at hinarap ako. Lumapit siya sakin at pinahid niya ang mga luha ko sa maliliit niyang kamay.

"Ate wag ka ng umiyak, alam ko masaya na sila nanay ngayun nakatingin satin. Di ba sabi mo kaya natin to?" 

Hinawakan ko ang kamay niya, "maraming salamat sa pag iintindi Breyson. At yung sinabi mo kanina na kumain ng spaghetti oo naman. Matutupad ang gusto mo kahit saan" 

Niyakap niya ako ng mahigpit. "I love you ate"    niyakap ko na din siya.

"I love you too bunso"  kumalas siya sa pagkayakap sakin at tumingin sakin.

"Ate gwapo ba yung magiging boss mo?"

Napaisip ako. "Hindi e, masungit eh"  sabi ko sa kanya at tumayo na.

Wala rin naman akong problema sa mga susuotin ko dahil nakabili narin naman nung nagtrabaho pa ako.

-------

Sana support niyo rin ang story kung ito. Madami ang ganitong title...  sana magustuhan niyo.