I never thought of something terrible as this. Grabe na parang is this even real? The pain was unbearable and unbelievable.
Dumating ako sa point ng buhay ko na nagmahal ako. Yung pagmamahal na kakayanin mo na lahat, isasakripisyo mo lahat, iintindihin mo lahat lahat. Pero hanggang san mo kakayanin? Hanggang san mo titiisin? Handa ka bang magbigay ng Unlimited chance para sa taong nagawa kang balewalain at patayin without shedding blood??
Handa ka bang tanggpin ulit ang taong naging dahilan ng pagbagsak ng mundo mo? Yung taong akala mo ay totoo.
At ang huling tanong ay "Handa ka bang magmahal muli kahit sinaktan ka ng taong akala mo e nilaan para sa'yo? Ang taong akala mo e kasama mo hanggang dulo?"
YOU ARE READING
Untitled
General FictionWalang tamang salita para sa sakit na nararamdaman ng taong nagmahal ng sobra pero iniwanan. Walang salita ang makakapag describe kung gaano kasakit ang masaktan.
