1

2 2 0
                                        

Merhabalar yeni hikayem ve ben 👋 Böyle son noktaya getirecek şeyler yaşıyorum sonra  dışarıya karşı  susup ne gerek var onların benim hayatımdaki bana mutsuzluk veren kötülükleri bilmelerine  diye içimden  geçirip gözlerimi kapatıp  kendi kendime geçecek geçecek geçecek. . Diye teselli veriyorum sonra birden gözlerimi açıyorum ve beynim cevap veriyor  yok olmuyor ne  yapsam olmuyor geçmeyecek insanların olmadığı  başka bir odaya geçiyorum  camın kenarına geçip bir sigara yakıp sessiz sessiz içiyorum sanki o dumanla birlikte bütün kötülüklerden kurtulacakmışım gibi kandırıyorum  kendimi işte  ama içimde ne fırtınalar kopuyor ve gözlerimden yavaşça akan sıcak göz yaşlarım  ..sigarayı söndürüp saate  bakıyorum gece bilmem  kaç önemli değil aslında saate bakmak sadece alışkanlık uyumak istiyorum  uyuman lazım diyorum yatağa geçip bir sağa bir sola dönüp duruyorum aklımda binbir çeşit ses susmuyorlar ki uyuyayım artık  ağlamaktan yorgun düşüp kendimi uykuya bırakıyorum. . Sabah saat 7 00 da  alarmın sesine uyanıp okula için hazırlanmaya gidiyorum aynanın karşısına geçiyorum eh gözlerim çok şişmemiş  idare eder diye içimden geçirip elimi yüzümü yıkayıp kıyafetlerimi giydikten sonra  üniversitedeki 2 tane sınıf arkadaşlarım  mex ve bozan, bozanı arayıp "hazırım kahvaltıya iniyorum, kapının oradaki kırmızı  koltukların orada bekliyorum  gelin." Herzamanki muhabbetimiz dönüyor iniyorum aşağı kata ve 5 dakika kadar onları bekliyorum geldiklerinde ise sahte mutlu g gülücüklerimle onları karşılayıp bol enerji yüklü günaydınn diye sesleniyorum karşılık aldıktan sonra yurdun bize verdiği sabah kahvaltısında 3.5 liralık hakkımı herzamanki gibi bir karışık tost ve elmalı armutlu meyve suyundan yana kullanıyorum kızlarla birlikte kahvaltımızı yaptıktan sonra mükemmel üniversitemizin yolunu tutuyoruz bu gün yine içimden milyonlarca kez hissettiğim okulumu sevmiyorum hissinden usanmıştım ama beğensem de beğenmesem de hiçbir şeyin değişmeyeceğini bilmem de ayrı bir kafa okuldan içeri girerken güvenlikçi abilere öğrenci kartlarımızı gösteriyoruz ben yine çantanın neresine attıysam baya insanları bekletiyorum sonunda kartı gösterip içeriye giriyorum sınıfımız 3. Katta olduğu için   "asansör niye yok ya offf" diye diye merdivenleri parçalarcasına çıkıyorum sonuna sınıfın kapısı gözüktü nefes nefese kalmıştım yine, merdivenler oldum olası hep beni yoruyor  hemen merdivene yakın olan sınıfımızın 2. Kapısından içeri atıyorum kendimi sınıfa girdikten sonra   sağa sola bakınıp tanıdık arkadaşlara  günaydın dememin ardından cam kenarında olan 4. Sırma oturuyorum arkamda da mex ve bozan hergün yanıma farklı insan oturuyordu bazense tek başıma ruh halim galiba çok bozuk ne olsa memnun olmuyorum yan sıram dolu olur memnun olmam o kişiden boş olur canım sıkılır neyse bu konular biraz boş muhabbet hemen geçeyim ve dersimiz okulun kıl kaptığı yüce sezar ya bi hoca bu kadar siyasetci olabilir mi dersten çok siyasi konular dinliyoruz artık hocanın yüzüne dinliyorum hocam ama kafamda neler dönüyor bir bilsen bakışıyla dersi ölüm kalım zar zor bitiriyoruz hemen okulun arkasında olan ormana gidip sigara yakıyoruz. (Evet biliyorum kötü örnek oluyorum ama kusura bakmayın bende yeni yeni içmeye başladım evet o kadar derdin olsa bile içmem gerekmiyordu ama hayatınızda sırtınızı dayayacak ne olursa olsun size güvenen her derdini anlatabileceğim öyle güzel huylu kardeş bileceğim arkadaşım olmadı bende sigaraya anlattım kendimi benim gibi o da yanıyor düşüncesi ergence geliyor ama çaressiz olduğum düşüncesi daha da ağır basıyor sigarayı yazmam rahatsızlık   verebilir özür dilerim) 2. Derse  girmeden hemen kantine gidip sade kahve aldım az da olsa uykumu giderir diye kantinde baya kalabalıktı bazı gözler bana döndü ama umursamaz oluşum mükemmelim yine hayır ya bu yüzden evde kalacağım galiba ama ne yapayım göz göze gelemiyorum erkeklerle onlar utanmaz değil diye bende mi utanmaz olayım zaten ayak üstü her önüne gelen erkekle anlaşamam kahvemi alıp sınıfın ve can alıcı merdivenlere doğru yürümeye başladım yok düşünmeden edemiyorum kafam çok dolu ailem bir yana maddi konular biryana beni mutlu edecek 

YAŞAYALIMStories to obsess over. Discover now