This love is another name of evil

Chapter1

Αλλη μια μερα ξημερωσε... Το φως του ηλιου που περασε μεσα απο τα ετοιμορροπα παραθυροφυλλα,και με ξυπνήσε,γλυκα. Αφου γυρισα και περιεργαστικα λιγο τον χωρο στον οποιο βρησκομουν καταλαβα οτι ημουν στο παλιο σπιτι στην Ανω πολη. Λογικα θα με ειχε παρει εδω ο υπνος εχθες το βραδυ.
Γυρναω και περνω στα χερια το κινητο μου να δω την ωρα,ειχε παει 7:30 επρεπε γρηγορα να παω σπιτι, η μικρη δεν θα εχει ξυπνήσει ακομα και πρεπει να ετοιμαστει για το σχολειο. Κατεβηκα απο την πισω πλευρα και αρχισα να κατευθημομαι προς το σπιτι. Μπενοντας μεσα με την ακρη του μαρτιου μου αντικρησα μια παλιά φωτογραφια ολης της οικογενειας. Εγω, η μικρη, ο πατέρας μου και η μανα μου,οσο ειμασταν ακομα ολοι μαζι. Τοτε Αρχισαν να παιζουν αναμνησεις στο μυαλο μ, σαν τα φλασμπακ που δειχνουν στις ταινιες στο σινεμα. Θυμηθηκα ολες τις ομορφες στιγμες που ειχαμε οπως τις βολτες μας στο παρκο οσο η μικρη ηταν ακομα στο καροτσι,η την πρώτη φορα που πηγαμε στο δασος για πικ νικ και κατσαμε εκει μεχρι το βραδυ. Ειχαμε ξαπλωσει ολοι στο χωμα και αφηναμε το χορταρι να γαργαλαει τα ακρα μας. Το βρεγμενο χωμα μυριζε τοσο ομορφα!Η μανα μ καποια στιγμη γυρισε και με κοιταξε,δεν μ ειπε τιποτα απλα με κοιτούσε, γυρισα με απορια και την κοιταξα και εγω εκεινη την στιγμη εστρεψε ξανα πισω το κεφαλι της και κοιταξε ψηλά. Την εβλεπα να χανεται μεσα στο φως των αστεριων και να κυριευεται απο τις σκεψεις της. Χωρις να γυρισει να με κοιταξει πηρε μια βαθια ανασα και μου ειπε κατι που χαραχτηκε στην μνημη μ ολα αυτα τα χρονια ακομα και αν δεν ειναι εδω «οτι επιθυμησεις στη ζωη σου να το φωναζεις δυνατα, αγριμι να γινεσαι. Δεν ταιριαζει η μετριοτητα με την λαχταρα!». Αυτη ηταν και η τελευταια φραση που ακουσα απο την μανα μου, μετα ηρθε το ατυχημα. Ενα ατυχημα μοιραιο μας ειπαν. Ηταν οντως,απο τοτε ολα εχουν αλλαξει πολυ...ο μπαμπας μ εχει να βγει απο το δωματιο του κοντα τρια χρονια. Εχεις χασει μοναδικες στιγμες απο τις ζωες μας! Δεν με νοιαζει τοσο για μένα οσο για την Λαμπρινη,εχασε παραστασεις, γενεθλια,δακρυα,παιχνιδια και γενικα την ζωη της ως παιδι και δεν της αξιζε αυτο. Ετσι την ανατροφη της μικρης την ανελαβα εγω. Και φροντιζα να βρισκομαι εκει σε ολες τις δικες της μοναδικες στιγμες. Περσυ παρατησα το σχολειο και επιασα δουλεια σε μια Βιομηχανια,δεν λεω καλα τα χρηματα αλλα δεν φτανουν. Μετα το ατυχημα και εφοσον ο πατέρας μου δεν βγαινει απο το δωματιο του αναγκαστηκα να δουλεψω εγω για να τα βγαλουμε περα. Ηταν δυσκολα και ειναι ακομα δυσκολα αλλα ειναι η μονη που μ εχει απομεινει και δεν σκοπευω να την αφησω για κανεναν λογο!
Ξαφνικα και Βγαζοντας με απο τις σκεψεις μου ακουω την φωνη της μικρης απο μακρυα.
"κωσταντινε; Εσυ εισαι;"
Κ: εγω ειμαι μικρη,ειναι ωρα να ετοιμαστεις σε λιγο αρχιζει το σχολειο και εγω πρεπει να φυγω για την δουλεια. Ειπα πηγαινοντσας προς το δωματιο της.
Λ:"μπορεις να με παρεις σημερα μαζι σου;Δεν θελω να παω σχολειο" ειπε και χαθηκε στην αγκαλια μου,γυρισε και με κοιταξε με αυτα τα μεγαλα ματιά της που ανετα χανοσουν μεσα στην ομορφια τους!
Κ:"Και γιατι αυτο;"
Λ:"Γιατι τα μεγαλα παιδια στο σχολειο με κοροιδευουν και γελανε μαζι μου...!" ειπε και κατεβασε το κεφαλι. Παρατηρισα οτι ενα δακρυ εκανε την εμφανηση του και κυλησε στα κατακοκκινα μαγουλακια της. Σπαραζε η καρδια μ να την βλεπω να κλαιει και αμα βρω αυτα τα κολωπαιδα δεν θα ξερουν που να κρυφτουν!
Κ:"και τι σ λενε βρε λαμπρο" ειπα κοροιδευτικα (ξερω ποσο την εκνευριζει να την λεω λαμπρο)
Λ:"οτι η μαμα πεθανε και οτι ο μπαμπας μας παρατησε και δεν μας αγαπαει πια! Και μην με λες λαμπρο!" ειπε ολο μουτρα. -Θα τα σκοτωσω τα μαλακισμενα!-
Κ:"μην τους ακους ρε χαζο βλακειες λενε μην δινεις τοπο στα λογια τους"
Με κοιταξε με παραπονο και επειτα Εγνεψε θετικα και σηκωθηκε να ντυθει.
Κ:"παω να σ φτιαξω να φας και σε περιμενω κατω,Okey ;"
Λ:"ενταξει ερχομαι"
Κατεβηκα και αρχισα να ψαχνω για κανα μπολ και τα δημητριακα της οσο τα λογια της καρφωναν το μυαλο μ. Πως επιτρεπουν κατι τετοιο οι δασκαλοι και πως αυτα τα κακομαθημενα τολμουν να γυρισουν και να της που κατι τετοιο.
"ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΜΟΥ" ειπα φωναχτα και χτυπησα το χερι μου στο τραπεζι με δυναμη. Επειτα απο λιγο κατεβηκε η μικρη. Εφαγε γρηγορα και βγηκαμε απο το σπιτι. Φτανοντας εξω απο το σχολειο γυρισα την κοιταξα και της ειπα:
"αμα ξανα ερθουν να σε πειραξουν η να σε κοροιδεψουν...... Χωστα ΜΠΟΥΝΙΑ στη μουρη και αρχησε να τρεχεις!!!"ειπα γελοντας και της εκλεισα το ματι! Γελασε και αυτη και μπηκε στην αυλη. Καποια στιγμη την έχασα απο το οπτικο μου πεδίο και αποφασησα να ξεκινησω για την δουλεια.
Βγαζω ενα τσιγαρο και το αναβω. Οι σκεψεις μου Αρχισαν να μπαινουν σε μια σειρα καθώς κατευθηνομουν προς την Βιομηχανια και αρχιζω να σκεφτομαι τα πραγματα που εχω να κανω για σημερα... Καποια στιγμη σκαει πανω μου ενας μπατσος με ριχνει κατω και κανει να φυγει -δεν θα τα παμε καλα- σηκωνωμαι και του φωναζω να προσεχεί που παει! Γυρναει αποτομα με κοιταει και μ λεει ολο ειρωνια
Μ(πατσος):"προσεχε μικρε πως μιλας σε εναν αστυνομικο"
Κ:"και εσυ προσεχε που πας!"ειπα και ρολαρα τα ματια.
Μ:"κανε μας την χαρη μικρε" ειπε και γελασε ειρωνικα
Θα τον βρισω και θα εχω και δικιο σκέφτηκα γρηγορα. Χωρις να προλαβω ομως να του την πω σηκωθηκε και εφυγε.
Δεν θα τα παω καλα με δαυτους......καθολου ΚΑΛΑ!
_____________________________________
Αυτη ειναι η πρωτη μου Ιστορια δεν ξερω γενικα αν το εχω ή οχι θα δειξει :) ευχομαι να σας αρεσε σαν πρωτο μερος,αν ναι δειξτε το μου ψηφιζοντας και σε λιγες μερες ερχεται επομενο παρτ.

[πειτε μου επισεις αμα θελετε διαφανια μονο με την Περιγραφη ολων των ηρωων (οπως και φωτογραφιες) αυτων που ειδατε μεχρι τωρα αλλα και αυτον που θα δειτε στη συνεχεια ]

Καλη αναγνωση ❤