"Anna please don't leave me, please don't let go. I need you please." While carrying her, i was saying those words.
Papunta kaming hospital ngayon, pag dating kosa bahay nila nakita ko nalang siya na nakahandusay sa sahig at puno ng dugo yung pulso niya. Hindi ko alam kung anong gagawin ko kung sinong sisisihin sa nangyare sa kanya, pero nakita kosa kabilang kamay niya ang blade. Saka lang ako natauhan.
"Baby malapit na tayo sa hospital haa. Hold on pleasee." Holding her hand while driving our way to the nearest hospital.
*Hospital
"NURSE?! NURSE?! PLEASE- PLEASE HELP MY GIRL PLEASE." Umiiyak na nagmamakaawa ako sa mga nurse pagkapasok ko palang ng hospital.
"Sir ano pong nagyare? Pakilapag nalang po siya sa streacher." Kalmado pero nag-aalalang saad ng nurse.
"Na-nakita ko nalang na duguan nayung pulso niya. And-and when I checked she's not breathing anymore." Panlulumong paliwanag ko habang itinatakbo yung streacher ni Anna sa emergency room
"Please do everything doc, please nagmamakaawa ako sainyo please." Hagulgol ko sa doctor.
"Sir i need you to calm down and wait here outside. We will do everythig to save her." Kalamadong saad ng doctor bago pumasok sa loob.
"Anna pleasee hold on pleaseee baby." Iyak ko habang nakaupo sa labas ng emergency room.
After a moment lumabas nayung mga nurse at nahuling lumabas ang doctor.
"Doc how is she? Okay naba siya? Please tell me she survived please doc pleasee." Nakaluhod kong saad sa doctor, pero tinignan niya lang ako saka itinayo.
"Mister Im sorry but she gave up. Nawalan siya ng maraming dugo and- and hindi na namin naagapan pa kaya... im sorry for your lost sir." Matapos kong marinig yon tinapik niya lang ang blikat ko at umalis na.
"No. No?! Hindi to pwede!! Hindi to maaari?!?!" Sigaw ko habang pinoproseso ang mga narinig ko mula sa doctor.
Nandito ako ngayon sa morgue, pinagmamasdan ang babaeng sana'y pakakasalan kona. Ang babaeng minahal konang buong puso. Ang babaeng pinaglaanan ko ng buhay ko.
Hinawakan ko yung kamay niya at hinalikan, lumuhod ako't umiyak. "Hindi ko akalaing mawawala ka saken ng ganon ganon nalang. Akala koba hindi moko magagawang iwan? Bakit moko iniwang magisa dito? Bakit mahal? Bakit?"
"MIGUEL?! MIGUEL?! WAKE UP?! Napabalikwas ako ng bangon sa sigaw nayon.
"Anna?" Nagtatakang tanong ko, nang ngumiti siya doon ko lang napatunayan na buhay nga siya! Buhay ang babaeng pakakasalan ko!!
"Oh? Mahal ano bang nangyayare sayo? Kanina mopa sinisigaw yung pangalan ko, may problema ba?" Nagtataka niyang tanong saka ko siya niyakap at hinalikan.
"Baby ipangako mong hinding hindi ka gagawa ng kahit na anong ikapapahamak mo. Na hinding hindi moko iiwan." Sabi ko habang yakap yakap ko siya
"I promise, don't be sad na okay? Matulog kana nandito lang ako sa tabi mo. Hinding hindi kita iiwan." Sagot niya saka kami humiga ulit
"I love you my soon to be wife." Nakangiti kong sabi habang nakapikit siya. "I love you too my soon to be husband." And with that I closed my eyes and hugged her.
-----
*A/N: Hii guyss sorry kung lame yung story but i still do hope and pray na, nagustuhan niyo kahit papaano.
Pleasee do vote and comment guys
Love lots!! ^_^ <3
