O gün yine okulun ilk günü,yine bir tatil bitmiş,yine servisteyim. Yeni bir sene için (11.sınıf) gidiyordum. Kantin sırası çekmeye,silgi kokusu çekmeye,ellerin ağrıyana kadar yazı yazmaya...
Aslında okulu da özlemedim değil hani. Acaba okulda da değişiklik varmı? Merak,merak,merak. Şu servisci amca (fazıl amca 2 yıldır okula beni o götürür,getirir) hiç gülmez,acaba neden ne yokluk var,ne de bir zorluk,ne de bir kayıp anlamıyorum ki... Herkes yine serviste. Gıcık kaptığım kız da tam yanı başımda. İsmi Betül. Ben sevmem ama o beni çok sever. Benim kankalarımla uğraştığından nefret ederim. Servisi baştan aşağı inceledim. Bir,iki kişi yeni gelmiş. İki erkek,biri sarışın,biri esmer...(hımm güzel uyummuş). Bizim bazı kızlarda onları kesmeye çalışıyor. Hep böyleler ya. Aslında haklılar,yakışıklılar yani:). Aman boşver bana ne. Neyse okula geldik. Sınıfa girdiğimde o esmer çocuk bizim sınıfa gelmiş. Şansa bak aynı sınıf,aynı okul,aynı mahalle. Hayatımda gördüğüm en şanslı olay. Ay sanki seviyorum ne diyorum ben. Bi silkindim. İsmi Ozan'mış. O sarışın oğlan da Ömer,ikisi kuzen miş. O da beni tanımak istedi. Bende adım Melek dedim. Adımı beğendiğini söyledi. Bende çok utandım,tabi. Sonra teşekkür ettim.
Çok çok devam edecek çevirin sayfayı:)
Begenmeyi unutmayalım ha bi de yorum yapmayı:)
YOU ARE READING
DÜŞÜN... SEN VE BEN
Teen Fictionsevgi zor bulunur gerçek sevgi ama bıkmassın arar durursun hiç düşünmediğin anda çıkar karşına ben burdayım der...
