ŞAFAK VAKTİ (Ara Verildi)

1. Bölüm

-Şafak

..Uzun süredir seyrettiğim yavru kuş hâlâ uçamıyordu.İlk bakışta uçmayı bilmediği yanılgısında olsam da ayağının dala takılmış olduğunu görebilmiştim.

-Evet..?

Dikkatimi yavru kuştan alıp yaklaşık yarım saattir benden cevap bekleyen psikoloğuma baktım.

-19 yaşındayım

3. yılım ve 9. psikoloğumdu.Henüz 9 saeanstır beraberdik.Ve o 9 seans sonunda beni konuşturmanın mutluluğunu yaşarken ben kuşa dönmüştüm bile.

Hâlâ aynı pozisyondaydı.Acaba ne zamandır bu durumdaydı?
Kafasını sağa sola delicesine çevirerek yardım istiyordu.Ve gelmişti işte..

Annesi onu çekerek kurtarmıştı oradan.

Psikoloğumun sorularına cevap vermemem onu ciddi anlamda bozuyordu, ama bu durum kafamı takabileceğim son konu bile olamazdı.

Masasından kalktı ve karşıma bir sandalye alıp oturdu.Diğerlerinden farklıydı, daha sabırlıydı.

Aslında o da farkındaydı içime girmesine izin vermeyeceğimi..

Ama az önce yasaklı bir giriş yapmayı başarmıştı. İkincisine asla izin vermeyeceğim yasaklı bir girişti bu.

Seans sona ermişti.Annemin benim için gönderdiği arabaya bindirildim.

Bana kapıya kadar eşlik eden psikoloğuma bakmamaya çalışarak şoförün kemerimi takmasına izin verdim.

Tekerlekli sandalyemi de bagaja nazikçe yerleştirildikten sonra yola çıkabilmiştik.

Annemin evine gelmiştik. İçeri girmeme yardım eden bakıcımın bana acıyarak bakmasına daha fazla tahammül edemezdim.Hızla tekerlekli sandalyemi sürdüm ve mutfağa ulaştım.

Güzel kokular gelen mutfakta bugün annem vardı.Psikoloğumdan iyi haberler almış olmalıydı.

Mutfak önlüğünü asıp yanıma ulaştı ve alnıma bir öpücük kondurup beni çoktan hazırlanmış olan yemek masasına götürdü.

Kazadan sonra çok değişmişti annem, herşeyden önce iş kadınlığını bir kenara atıp evle ilgilenmeye başlamıştı.

Tabii bende çok değişmiştim bu süreçte; bu büyük bir değişimdi.Annemle karakterleri değiştirmiştik.

Ondaki soğuk kanlılık, vurdum duymazlık ve sessizlik bana geçmişti.
O ise tam tersiydi.

Keşke en başından beri böyle olsaydı.