Doctors

თავი 1

გოგონა კედელს არის მიყუდებული და ღიმილით აკვირდება ახალ დაბადებულ ბავშვებს ეს უკვე ჩვევად ექცა როდესაც თავისუფალი დრო აქვს ყოველთვის მოდის და ბავშვებს უყურებს თითქოს ამით მშვიდდება კიდეც...არც ეს დღეა გამონაკლისი ბედნიერი სახით შეჰყურებს საწოლში მწოლიარე ბავშვებს იქ მყოფ ჩვილებს უკვე ჩასძინებოდათ თუმცა რა გასაკვირია ახლა ჰომ ღამის სამი საათია.

-კიმ გამოფხიზლდი! ახალი პაციენტი გვყავს (ჯენი) გოგონამ ოდნავ შეანჯღია გოგონა რათა გონს მოსულიყო...

-რახდება? (ლილი) გაკვრივებული აედევნა მის წინ მოსიარულე გოგონას რომელიც ჩქარი ნაბიჯებით მიუყვებოდა დერეფანს გოგონამ მაშინვე ფაილი მიაჩეჩა ლილის მანაც უცებ გადაშალა და კითხვა დაიწყო 'ბიონ ბექიონი 26 წლის თავბრუს ხვევა და ღებინება...ასევე თავის ტკივილები' პალატაში შედის სადაც წესით ის პაციენტი უნდა იწვეს რომელიც სულ ახლახანს მოიყვანეს...ლილი მისკენ მიდის და და თითების თვალების აფართოვებინებს მის გუგებს აკვირდება თვალები ნორმაში ქონდა რაღაც სხვა ხდებოდა 

-დატვირთული გრაფიკი გაქვს? (ლილი) ხმამაღლა იძახის რაზეც ბიჭი ოდნავ შეხტა

-არც ისე (ბექიონი) შეშინებული პასუხობს და გოგონას კვლავ აშტერდება რომელიც ფურცელში რაღაცას ინიშნავს

-შიმშილობ? (ლილი) ამჯერად ხმადაბლა ეკითება და სკამზე ჯდება

- არა ჩვეულებრივად ვიკვებები(ბექიონი) უცებ წამოიძახა ლილიმ თავი დაუქნია და ფურცელი მაგიდაზე დადო უჯრიდან გამაყუჩებელი ამოიღო და გაუწოდა რომ დაელია დროებით შეეჩერებინა ტკივილი 

***

-სისულელეა უბრალოდ გადაიღალა და ამიტომ დაეწყო ეს ყველაფერი (ლილი) მობეზრებული იძახის სათავეში მჯდომი გოგონა დანარჩენი ექიმები კი მას უსმენდნენ 

-შემოწმება მაინც ღირს (ჰოსოკი) წამოიძახა და ფაილი გადაშალა რადგან უნდოდა კიდევ ერთხელ გადაევლო ისტორიისთვის თვალი ლილიმ თვალები მოჭუტა და ჭიქიდან ყავა მოსვა წამით ჩაფიქრდა კიდევაც. ბიჭი ზედმეტად გამხდარი იყო გოგონას ეჭვიც კი შეეპარა იმაში რომ ჩველუებრივად იკვებებოდა ბიჭი უცნაური იყო...ლილი ფეხზე წამოდგა და ოთახი სწრაფად დატოვა მაშინვე ბექიონის ოთახისკენ წავიდა

-მომატყუე როდესაც მითხარი რომ კარგად იკვევებოდი! (ლილი) მკაცრად ეუბნება ბიჭს ახლაღა აკვირდება რო ოთახში კიდევ ერთი პიროვნება იყო რომელიც ამ ორს გაკვირვებული უყურებდა 

-არ მომიტყუებიხარ (ბექიონი) ანერვიულებული და ამავდროულად დაბნეული პასუხობს 

-ფიქრობ რომ მსუქანი ხარ და ამიტომ არ ჭამ ჰომ ასეა? (ლილი) მისკენ იხრება და ახლა თვალებში აშტერდება ბიჭი უფრო იბნევა და თავს შერცხვენილი უქნევს 

-ნერვიული ანორექსია გჭირს...კვებითი აშლილობაა რომელიც აღწერს კვებითი დარღვევას ამის შემდეგ კი წონაში მნიშვნელოვნად იკლებ მაგრამ მაინც ფიქრობ რომ მსუქანი ხარ ამიტომ აგრძელებ შიმშილს (ლილი) მშვიდად პასუხობს და ყავა რომელიც მთელი ეს დროს ეჭირა კვლავ მოსვა ორი პიროვნება ახლა მას გაოგნებულები შეჰყურებენ

-რაც შეეხება შენს თავბრუს ხვევას და ტკივილებს ეს შიმშილობამ გამოიწვია...და არ იშიმშილო ზედმეტად გამხდარი ხარ (ლილი) ოთახს სწრაფად ტოვებს და თავის კაბინეტში შედის და სავარძელზე წვება ზედმეტად დამღლელი დღე ქონდა...

______________________________________________________________________

მოკლედ ახალი მოთხრობა ექიმებზე ;დ არ ვიცი რატომ მომინდა დამეწერა მოთხრობა ექიმებზე მაშინ როდესაც საშინლად მძულს ;დ და მოკლედ იმედია მოგეწონებათ რადგან პირველი თავია პატარა დავწერე შემდეგი თავები უფრო დიდები იქნება <3 ;დ