Healer // Taekook

1

Gözümün önünde parçalara ayrılıyordu da sanki elim kolum bağlıydı, çığlıklar atıyordu da kulaklarım tıkalıydı sanki. Ona hem bir nefes kadar yakın hemde dünyalar kadar uzaktım. Jeon Jungkook hastaydı ve ben ona yardım edebilcek tek kişiydim.

Benim onu bulmamla küllerinden doğmuştu sanki. Hiçkimsenin olmadığı bir yerde, farelerin bile terkettiği eski bir kulübede buldum onu. Yerde ağlayarak yatıyordu. Hıçkırıkları ormandaki öten kuşların seslerini bastırıyordu adeta. Yavru bir bebek gibiydi. Annesi kundakta bırakmış dünyaya yeni gözlerini açmış bir bebek gibiydi o. Saf ve tertemiz. İçinde kötülükler olabileceğine imkan bile vermiyordum onun. İçinde çiçek bahçesi yetiştiriyor sanki. Onun gülüşüyle benim zifiri karanlık kalbimde papatyalar açıyordu sanki.

Ben ona aşık olmuştum.

Amacım sadece yardım etmekti ama ben onun gülüşüne, masumluğuna, dudağının altındaki mükemmeliyeti andıran benine aşık olmuştum. Her gülüşünde bana vadettiği çiçek bahçesine aşık olmuştum. Ama benim gibi katil birinin onun gibi masum birini sevmesi ona çok büyük ayıp olmuştu. Evet ben Kim Taehyung bir katilim. Babamın katiliyim.
O ormana o gün babamı gömmek için gitmiştim. Hıçkırık sesleri beni yolumdan şaşırtmıştı. Onun hıçkırıkları içimde parçalanan aleve su dökmüştü. İşimi halletikten sonra onu kucaklayıp arabama yerleştirdim. Evime götürmedim çünkü ev cehennem yeriydi. Annem kendini kesmişti babam yüzünden.
Hayatımda yaşadığım en boktan günümde hayatımda gördüğüm en masum insanı bulmuştum. Herkesin bir hayat hikayesi vardı. Ve benim hayatımda hiç iyilikler bulunmadı. Hep babamdan dayak yiyerek büyüdüm ve sokağa çıkar komşu çocuğunu döverdim. Hep zarar vermeye eğilimli biri olmuştum. Bunu tanımlayamazsınız ama bişeye sinirlendiğinizde sizi tutucak hiç bişey olmadığında anlarsınız insanlara merhamet gösteremediğinizi. Ve ben hayatımda görmediğim merhameti Jeon Jungkook'un gözlerin de bile gördüm. Dünyadaki bütün masumluklar, bütün güzel şeyler onda toplanmıştı sanki. O hastaydı. Onu iyileştirebileceğim tek kişinin ben olduğumu düşünüyordu ama ben ondan daha hastaydım. Belkide birbirimizi iyileştirecektik. Birbirimizden şifa bulucaktık belki. O benden bulabilir mi bilmiyorum ama ben siyaha bürünmüş ruhumun şifasını Jungkook'tan başkasında bulabilceğime inanmıyordum. Onun güneş gibi parlayan ruhu benim yapbozumu tamamlıyor. Onun çiçekleri anımsatan gülüşü benim duygusuzluğuma güzellikler ekliyordu.
Biz birbirimizi tamamlıyoruz. Jeon Jungkook benim şifacım, bende onun şifacısı olucağım.

******
Bişeyler yazmayı düşünmemiştim aslında ama böyle bir kurgu aniden rüyama girdi ve bende yazmaya başladım. Umarım beğenirsiniz. Hatalarımın kusuruna bakmayın lütfen düzeltmeye çalışacağım. Bu giriş bölümü olduğu için kısaydı, ileriki bölümlerde Jungkook'un rahatsızlığından bahsedeceğim.

Bana biraz da olsa teşvik vermek için fav ve yorum atarsanız çok sevinirim. Beğenirseniz arkadaşlarınıza tavsiye etmeyi unutmayın. 🌸🌸