İlk defa keman çalarken görmüştüm onu. Koskoca sahnede bir tek ona vuruyordu ışık. Elindeki kemanla, notalarla dans ederken şu pislik dünyada kimse gözlerini ondan ayırmazdı. Bunun üstüne kalıbımı basabilirdim.
O kadar güzel gözüküyordu ki, kemanın çıkardığı o eşsiz sesten daha çok ona odaklanmıştım. O saçları, her yayı çektiğinde daha da savrulurken, o ellerinin hırsla ve zevkle notların üstünde gezinmesi...
O keman çalarken gerçekten kusursuzdu. Onu hiç tanımayan biri, örneğin 'ben' ilk bakışta keman çalarken herşeyiyle tamamlandığını hissetmiştim. Ben onu izlemeye devam ederken o son yayı çekip bir anda yere çöktü. Ve o andaa bir hıçkırık sesi duydum. O kusursuz gözlerinden damlalar düşmeye başlamıştı. O an yere çivilendim. Haraket etmek istiyordum ama ayaklarım ilermememkte ısrar ediyordu.
Bir kaç dakika sonunda kendime gelip, yanına doğru ilerlemeye başladım. Sahnenin tam ışık vurmayan tarafında ona doğru bir adım atıp konuşmaya başladım . ''O kusursuz dudaklarından çıkan her kıçkırık için, o güzel gözlerinden dökülen her damla için, seni üzen kişiden binlerce kez nefret ettim şu an.'' Dediğim an sesin nerden geldiğini anlmaya çalışıyor gibiydi. Benim olduğum tarafa baktığında ise gözlerinin rengini tarif edebilecek bir rengin olmadığını düşündüm dünayada.
Sonunda yine, kafasını öne eğip ağlayark konuşmaya başladı. ''Tanımadığım birinin, beni tanıdıklarımdan daha çok düşünmesi, güzel birşey mi yoksa onur kırıcı birşey mi karar veremdim. Ve gördüğün gibi karar verebilecek durumda değilim.'' deyip bir kez daha hıçkırdı.
O an dayanamayıp hızlıca yanına gidipi yere çöktüm ve yanaklarındaki yaşları sildim. Çenesinden hafifçe tutup yukarı kaldırdım ve ondan sonra ise ona şunları söyledim ; ''Şimdi bu yüze bak ve asla unutma, kemancı kız. Şimdi gitmem lazım ama, inan bana ne zaman buraya keman çalmaya geleceksen, ben burda yine aynı koltukta hayran hayran izliyor olacağım.'' dediğim an ona sıkıca sarıldım ve kokusunu içime çektim. Eşsizdi.
Onu kollarımın arasından çıkartıp, serbest bıraktım ve ayağı kalkıp karanlık tarafa doğru yürümeye başladım. Biraz daha ilerledikten sonra arkamdan ''Derin.'' dedi.
Hafifçe gülümseyip, ''Asil.'' dedim bende. ''Tanıştığımıza çok memnun oldum kemancı kız.''
Ve kapıdan dışarı çıktım. Bu arada kokusunun bağımlılık yapacağını söylemiş miydim?
