Medya Jason (Froy) 😊
Alarmın sesiyle gözlerimi zorlanarak açtım. Bir hafta göz açıp kapayıncaya kadar geçmişti ve bugün okulun ilk günü. Yarım saat içinde tamamen hazırdım. Bir kot pantolon ve gömlekle ilk günü kurtarabilirim. Telefonumu yanıma alırken son kez aynada saçıma şekil vererek evden ayrıldım. İlk gelen otobüse bindim ve gördüğüm ilk boş koltuğa kendimi atarak kulaklıklarımı çözmeye odaklandım. Her seferinde kördüğüm oluyorlar sanki onları cebime attığım zaman kavga ediyor da birbirlerine dolanıyor gibiydiler. Sonunda açtığımda müziği dinlemeye ve yolu izlemeye başladım.
..
Okulun önüne geldiğimde eski okulum ve arkadaşlarım gözümün önünde canlanmıştı sanki. şöyle bir etrafıma bakındım. İnsanlar çok heyecanlı. Ama ben değildim. Belki de artık hissizleştiğim içindi. Uzun zamandır sinirden başka bir duygu yaşadığımı sanmıyorum. Mutlu olmaktan çok uzakta bir yerlerdeyim. Okula ilk adımı attığımda bahçenin ne kadar büyük olduğunu fark ettim. Sınıfımı bulmaya çalışırken koridorları dolaşmaya başladım. Öğretmen olduğunu düşündüğüm bir bayan bana üçüncü sınıfların ikinci katta olduğunu söyledi. "Ben ikinci sınıfım." İfadesiz gözlerle öğretmene baktığımda bir üst katta olduğunu söyledi. Mırıldanarak teşekkür ettim ve üst kata çıkarak sınıfların kapısındaki listelerde adımı aramaya başlamıştım. İşte sonunda buldum. Sınıf henüz çok kalabalık değildi, ben de pencere kenarında üçüncü yere oturdum. En arka sıralarda oturmak bana göre değil ayrıca dersi dinlemem lazım tıpın hakkını en iyi şekide vermek istiyorum. Kolay kazanmadım sonuçta.
Sınıf yavaş yavaş dolmaya başlamıştı.İlk öğretmen sınıfa girdi ve konuşmaya başladı. Her zaman ki klasik şeyler. Kendini tanıttı, bizi zamanla tanıyacağını söyledi.. O sırada sınıf kapısı çalındı hocanın otoriter sesi girmesi için emir verdiğinde sınıfa kızıl saçlı bir kız girdi. Doğruca yanıma oturdu. Etrafa baktığımda başka boş sıra olmadığını gördüm ve tekrar hocaya odaklandım. Bu yıl derslerimi iyi tutacaktım. Başka çocukların annesiz ya da babasız kalmasına izin vermiycektim hayat kurtarmak içinde derslerime çalışmam lazım.
Hoca sınıftan çıktığında zil çaldığını anladım. Benim karnım da zil çalıyordu bunun için kantine gidip yiyecek bir şeyler almalıydım. Tabii kantin her neredeyse artık..
Kantini bulmam 10 dakikamı almıştı. Eğer aralarında kantinden bahseden iki kişiyi duymayıp takip etmeseydim bulmam daha uzun sürebilirdi. Bir tost ve ayran alarak oradaki masalardan birine oturdum. Sonuçta öğrenciyiz parayı yerden bulmuyoruz ve sabah sabah döner yiyecek halim de yoktu. Tostumdan bir ısırık aldım ve şöyle bir etrafıma baktım. Umursamayarak tekrar hızlı hızlı karnımı doyurmaya odaklandım. Sonra tekrar sınıfa çıktım başka bir hoca girdi ve o da kendisini tanıtmaya derslere nereden , nasıl başlayacağımızı anlattı.
Tekrar zil çaldığında bahçeye çıkan öğrencileri izlemek için pencereden dışarıyı izlemeye başladım. O sırada yanımda neşeli bir ses bağırıyordu.
"Merhaba ben Scarlet"
Uzattığı eli sıkarak "Jason" dedim. Telefonumdan oyunumu oynamaya odaklandığım sırada sıcak olduğu için gömleğimin kollarını biraz yukarı çemredim. O sırada gözlerim tekrar bileğimdeki tokaya kaydı ne demeye almıştım ki onu. Umursamayarak oyunuma başladım.
"Ne oynuyorsun?"
Soruların ne zaman bitecek oyunuma odaklanamıyorum senin yüzünden diye bağırmak istesemde o bir kızdı.
"Bileğindekini nereden buldun?"
"İlgilendirir mi?"
Oyunda vurulduğumda sinirlenerek telefonu cebime koydum ve sert bakışlarımı kıza çevirdim pardon Scarlet denen kıza.
"Benim olduğu için ilgilendirir tabii ki!"
Bileğimi kavrayarak tokayı tek çekişte aldı ben ise afallamıştım. Evet kızıl ama önüme gelen her kızıl birisine şüphe ile bakamazdım zaten ne demeye aldıysam tokayı.
Artık son dersin bilmem kaçıncı dakikasıydı. Tamam dersleri dinliyorum ama şu an odaklanamıyorum belki de yorulmuştum. Sonunda zil çaldı. Eşyalarımı toplarken Scarlet yanımdan kalkarak bana yol verirken sırada oturmaya devam etti. Belki ortalığın sakinleşmesini bekliyordu. Belli ki onunda tanıdığı yoktu. Teneffüslerde falan hiç dışarı çıkmadı üstelik ikinci sınıf yani yeni değilse birinci sınıftan arkadaşları olmalıydı? Onu bu halde bırakmak gelmedi içimden. Yanına yaklaştım ve öylece ayakta durarak ona baktım bir süre.
"Özür dilerim."
~~~
Bölüm sonu.. Oy ve yorumlar için teşekkür ederim. 💕
