*BOOGGSSHHH*
there is were my life was supposed to end. were my life can be spared.
big news! i'm not dead... or better yet i'm not dead but my soul is in heaven?
why? because of this one guy. this one guy that save my life.
and he is officially here. to ruined my life.
F L A S H B A C K
*beep beepp* nagising ang kaluluwa ko at napatingin ako sa sasakyan na papunta na sakin ngayon.
sign naba to ni kamatayan? kukunin na ba niya ako?
i just closed my eyes... hoping. sana wala nalang akong prinoproblema!
*beeppp beeppp* *BOOGGGSSSHHH*
O_- -_O O.o o.O O_O
i'm not dead?! the hell...
at sino to--------
"ano ka? magpapakamatay kana... talaga?" sino tong... AHA! siya yung lalaking muntik na naming mabangga kanina
tumingin ako kung nasan kami actually. at nasa sidewalk na kami. at. at--- naka-kandong pako sakanya!!! "a-anong magpapakamatay! bakit sino bang nagsabi? nanay mo? tsk! bitawan mo nga ako!"
"sure ka? sure kang gusto kitang bitawan?! hmm------" ay sht, nakakandong nga pala ako. dali ko namang hininto yung pagsalita niya.
"ah!!! hindi hindi. may sinabi ba ako... hehe. ang sabi ko, pwede po ba akong ibaba ho?" pagpapa-cute ko.
tapos pagka-baba niya. *pakk* inapakan ko nga yung paa
"aba't!! ARAY!!!" napasigaw naman si lalaki.
i have no time for boys no more. simula ngayon i'm officially a man hater. f*ck them.
"aba! huy!!! pagtapos kitang iligtas ganito mo nalang ako i-tha-thank you? welcome ahh..." hindi ko siya pinapansin. tuloy tuloy parin ako sa paglalakad.
may naramdaman akong bigla na aura na tumabi sakin. "bakit nga ba ang isang binibining katulad mo ay, nagagalit sa walang kamalay malay na taong katulad ko?" sarcastic na pagkasabi niya.
"hindi mo alam, kaya wag kang makialam!" sabay lakad ko ulet
binilisan niya pa lalo. kaya naharangan niya ako mula sa harapan. *sigh* "Tsk! ano bang hindi mo alam sa MYOB?"
"MYOB? ano yun?" what a clueless son of a---- I'll stop my temper now.
"MYOB... Mind. Your. Own. Business. get it? now move!" dumaan ako sa isang kabila niya pero hinarangan niya nanaman. dumaan ako sa kanan hinarangan niya ulet. then hinawakan niya yung dalawa kong balikat.
linapit niya yung mukha niya sa mukha ko, nearly 1 meter away. kaya na stick nanaman ako sa pwesto ko, sht! i think I'm blushing... again.
"ano? let me guess uhmm... boy problem?" nagulat naman ako sa sinabi niya.
how does he know?
"p-pano mo *cough* alam yun?"
"mostly kasi ng mga babaeng dumadaan dito, nagpapakapatay dahil sa lalaki. don't get me wrong, pati ako... binalak na rin yun" what he said... makes me more curious of him yet...
*laugh* "a-anong sabi mo *giggle* nagbalak ka ring mag pakamatay dahil sa lalaki?! haha... are you gay?" hindi ako nauutal kasi naiiyak ako, nauutal ako kasi natutuwa ako.
"alam mo mas mabuti nalang ang mapahiya, keysa sa umiiyak ka. tignan mo, ang ganda ko pa naman!" isang malaking smile ang napunta sa face niya.
tinanggal ko yung dalawang kamay niya sa balikat ko at tumalikod nalang ako. I'm blushing none stop!!! the hell!
"pero totoo yung sinabi ko... nag-balak nakong magpakamatay. dahil sa lalaki. hindi dahil... trinaydor ako. pero dahil iniwan ako..." when he says that makes me even more laugh. but part of me, get what he says.
unti-unti akong humarap sakanya. i know na bawal kumausap sa hindi kilala. pero feeling ko kasi kilala ko to. at besides he saved my life. a big thing to thank about.
"ano sino naman tong LALAKI supposedly na sinasabi mong iniwan ka?"
"my father. iniwan niya ako nung mga panahong kailangan ko siya. iniwan niya ako at pumunta sa magandang lugar, magisa." nang-gigilid na yung mga luha kong kanina ko pang pinipigil na lumabas.
"oh? bakit pa luha ka na? wala pa nga tayo sa climax eh..." takang takang tanong naman ng inyong mahal na prinsipe. medyo slow lang kasi... ^_^V
"eh pano ba naman yan!!! parang ako lang kasi yan ehh *sniff* iniwan ka para sa maganda! hmmp*sniff*"
"sus! anong parehas dun! yung papa ko umalis ng inosente, eh yang BF mo---"
"EEEXXXX!!! EX BOYFRIEND!!!" biglang singit ko
"oo na! yang EX boyfriend mo, nambabae. meron na nga siya, kumuha pa ng iba. ano siya... chixx?"
"anong nambabae! siguro... ayaw niya lang talaga sakin. baka napilitan lang siya"
"Oh!! tignan mo ikaw. ikaw na nga yung iniwan pinagtatanggol mo pa yung hayop! kung ako lang siya... sus! hindi nako maghahanap! para kasi sakin... ok na ok ka nga eh!" na-blush ako!!!
binaba ko yung ulo ko at nagpatuloy nalang sa paglalakad habang linalaro ko yung paa ko.
"huy! bakit ka nag-walk out? may nasabi ba akong mali?! totoo naman talaga lahat ng yun ah... PEXMAN! HONESTO..." sabay taas pa ng kamay na parang kumukuha lang ng oath ehh...
naka-smile lang ako habang naglalakad. ayaw ko munang umuwi. gusto ko muna tumambay.
"ah... nga pala! anong pangalan mo? ako si daniel padilla! at your service!" salute pa ng loko.
"*laugh* haha... ako si kathryn bernardo. glad to meet you, lieutenant!" sabay stop ko at salute rin.
siguro nga! yung mga taong nagsisidatingan aakalain na baliw kami. haha... nakawala lang sa mental ehh..
pagtapos mag-ganun. nag-tawanan kami.
siguro nga ito yung mga araw na balibaliktad ang mundo.
una umiiyak ako na para bang nasa soap-opera lang. feel kung feel.
at nagkarun naman ako ng might and shimmering prince para patawanin ako.
but again... its time to part ways.
i spend most of the day with him, my new found Best-dude.
"so... pano ba yan! kailangan ko ng pumasok. bye... DJ!" ako
"haha! sana naman ngayon hindi kana magpakamatay ulit! haha..." sabi naman niya
"ha.ha.ha. gee!! bye-bye na." sabi ko at pumasok ng bahay.
pero bago ako tuluyang pumasok narinig ko siyang bumulong ng "running to you, was the best thing i've done"
[hello po guyz!!! nagustuhan niyo ba ang ka-wackiness ng 0 at 1 chapter?! place you likes by Vote and comments. i always take notes. salamat po and god bless. PS: HINDI PA DYAN NAGSISIMULA ANG PAG BABAGO... SINO PONG KINILIG? AYYIIEE^_^!!]
