Icimi garip bir mutluluk sardi bugün. Nedenini ise bende bilmiyorum .. Gözümü sabaha actigimda icimde tarifsiz bir mutluluk ve huzur vardi. Sebepsiz .. Hemen kalktim yatagimdan, saate baktigimda daha henüz 7:40 oldugunu gördüm. Sanirim hayatimda ilk defa kendi istegimle bukadar erken uyanmis ve kalkmistim yatagimdan. Hemen bir dus aldim kendime gelmek icin. Dustan ciktigimda düzlestiricimi taktim prize o isinirken bende giyinmeyi planliyordum. Kurulanma , giyinme vs. bittikten sonra oturdum aynanin karsisina ve basladim hazirlanmaya. Dolabimin karsisina gectigimde ise gözüme ilk carpan omzu düsük cicekli midi elbisemi aldim elime. Icimdeki bu tarifsiz nese'yi bu ciceklerle taclandirmaliydim. Üstümüde giyindikten sonra koyuldum yola. Bugün herzamankine nazaran sahilde yapmak istedim kahvaltimi. Sahile vardigimda ilerdeki simitci Amcadan bir simit aldim ve oturdum Banklardan birine. Denizi izliyordum simitimden isirirken. Hava cok güzeldi , deniz ise ondan güzel. Hafif ve ilik ilik esiyordu hava.
„Yaniniza otura bilir miyim? Bir sakincasi yoksa tabi." , diye sormustu biri.
Kafami ona dogru cevirdigimde bulusuvermisti gözlerim Denizden güzel gözleriyle. Mavi'ye bir kez daha asik olmustum o an.
„Tabi buyrun." , demistim yanimda duran cantami diger tarafima almistim.