Hani bazen etrafınız birçok insanlarla doluyken yalnız hissedersiniz ya kendinizi...
Ailen var arkadaşların, çevren bir çok insan var çevrenizde ama yalnızsınız yine de yalnız...
Ya peki istediğiniz o hayalleriniz gerçekleşmediği ve birçok şey olmadığı sürece yalnız hissediyorsanız kendinizi...
Ya da çok kırılınca, kızınca, üzülünce, hayal kırıklığına uğrayınca yalnız hissediyorsunuz kendinizi. Çünkü kendi içinizdeki o saklı kutuya sığdırıyorsunuz herşeyi.
Açmak istemiyorsunuz belki de o küçük gizemli kutuyu.
Sıkıştırmaya çalışıyorsunuz içine herşeyi...
Yapmayın!
Çünkü sığdıramadıklarınız o sığdırdıklarınızla dağılır, savrulur her yere toplayamazsınız...
Çok üzülürsünüz sonra.
O gizemli kutuya sığdıracak o kadar güzel Hayalleriniz, Umutlarınız, Anılarınız, tüm güzellikleriniz varken neden hayallarinize gidecek umutlarınızı koymuyorsunuz ki..?
