Bir ses…
Bir yerlerde sesler yankılanıyordu,çok net değildi.Rüya mıydı yoksa gerçek miydi? Çözememiyordum. Sanki arada ince bir çizgi vardı. Bir yerlerden gelen ses bana birşeyler anlatmak ister gibiydi. Korkmaya başlamıştım eğer bu bir rüyaysa hemen bitsin gerçekse de son verilsin, bu ses sağır kulaklarımı sağır ediyordu. Ses tanıdık geliyordu bir yerlerde duymuştum ama bir o kadar da bana yabancıydı…
Bir şeyler oldu ve ben kendimi ayna karşısında buldum. Tiz şekilde bağıran bendim. Kendimi tanıyamamıştım. Yüzüm hastalıklı rengi solmuş,saçlarım dağınık üstümde siyah bir elbise ve uç kısmından yere damlayan kırmızı renginden koyumsu bir şey tam çıkarmıyordum ama kan olduğunu tahmin ediyordum. Gözlerime baktığımda çok korkunçtular, kırmızılıktan göz bebeklerim belli olmuyordu. Ben ise bu halime karşı delicesine kahkahalar atıyordum.
Sonra mı ne oldu? HİÇBİRŞEY
...
Bir insanın ikinci bir yüzü varmıdır ? Bana hayat insanların ikinci bir yüzünün oluşunu gösterdi. Kötülerin iyi, iyilerin ise kötü.
YOU ARE READING
İki Yüzlü
Teen FictionBir insanın ikinci bir yüzü varmıdır ? Bana hayat insanların ikinci bir yüzünün oluşunu gösterdi. Kötülerin iyi, iyilerin ise kötü.
