Where is she?

Hoofdstuk 1

Snel rende ik naar de klas, vanochtend was ik weer te laat opgestaan. Toen ik in de klas kwam ging ik snel zitten.
Ah, Kaya je bent er. Je weet dat als je nog een keer te laat komt dat je dan na moet blijven?
Zei de leraar. Ik knikte en hoopte dat deze les snel voorbij zou gaan. Een tijd later was het pauze en ik merkte op dat Naomi, mijn aller beste vriendin, er niet was.
Hé Bea heb jij iets van Naomi gehoord? Is ze ziek ofzo?
Bea is ook een goede vriendin van mij. Zij, Naomi en ik zijn onafscheidbaar.
Nee, ik weet niet wat er met haar is.
Zei Bea stil. Ik dacht bij mezelf dat ik haar na school zou bellen.

Een paar uur later was school eindelijk gedaan. Toen ik thuis was belde ik haar  maar ze nam niet op. Ze had ook geen snaps gestuurd. Dat vond ik echt vreemd. Waarschijnlijk was ze te moe om op te nemen of iets te sturen. Misschien voelt ze zich morgen beter.

De volgende dag was Naomi Weer niet op school en Bea had ook niks van haar gehoord. Ik was bezorgd om haar. Ze was vast heel erg ziek want ze bleef niet zo graag thuis, ook als ze zich niet zo goed voelde.
Toen ik naar huis stapte belde ik haar terug. Ze nam weer niet op en ik zei per ongeluk luidop
Allee, waarom neemt ze niet op?
Toen ik wat verder liep had ik een vreemd gevoel dat ik achtervolgd werd. Ik draaide mij om en zag een man in een lange grijze jas. Op de jas waren de letters J en L genaaid. Das vreemd, ik heb nog nooit een jas met zo'n label gezien. Was hij mij aan het achtervolgen? Hij was iets aan het doen op zijn gsm. Ik draaide mij weer om en liep verder.
Toen ik thuis was keek ik op mijn gsm en zag dat Naomi al een paar dagen niks op social media heeft gepost. Heel deze situatie is echt bizar. Waarom antwoord ze niet op mijn berichten en waarom neemt ze niet op als ik haar bel? Ik had besloten om haar moeder op te bellen. Maar... Zij nam ook niet op. Misschien was ze druk bezig met iets.  Als Naomi morgen ook niet op school is dan zal ik eens aan de leraar vragen of hij iets weet. Toen ik daar aan dacht was ik in slaap gevallen.

In de ochtend werd ik wakker door mijn irritante wekker. Ik stond op en maakte mij klaar voor school. Mijn ouders waren er zoals gewoonlijk niet. Ze zijn bijna altijd weg door hun werk. Allemaal vergaderingen in het buitenland enzo, daarom ben ik meestal alleen thuis. Dat is wel tof eigenlijk, ik ben vrij en er kunnen altijd vriendinnen komen logeren. Ik hoef me geen zorgen te maken over boodschappen ofzo want er is een mevrouw die daar voor zorgt. Haar naam is Linda en ze is heel lief. Ze was in de keuken en maakte ontbijt.
Goede morgen Linda
Ah, goede morgen Kaya heb je goed geslapen?
Ik zei dat ik goed heb geslapen en at snel mijn ontbijt op.

Toen ik op school aan kwam was Naomi er weer niet. Ik was zeker dat ik na de laatste les met de leraar zal praten. Ik was vroeg op school dus ging ik naar de cafetaria. Daar zat Bea alleen aan een tafeltje. Ik kocht een cappuccino en ging bij haar zitten.
-Hey Bea hoe gaat het?
-Goed.
Antwoordde ze stil. De laatste tijd gedraagt ze zich heel vreemd. Ze is heel stil en ze kijkt altijd zo droevig. Ik probeerde een gesprek te beginnen, en er was maar één onderwerp waar aan ik kon denken.
-Naomi is er echt al heel lang niet, ze is vast heel ziek. Heb je al met haar gepraat?
-Nee.
-En maak je je geen zorgen dan? Ik heb ook niks van haar gehoord en ze heeft ook niks op snapchat gestuurd. Dat is toch niet normaal?
- Ik weet het niet. Maar misschien moet je het... loslaten?
-Wat bedoel Je? Wat moet ik loslaten?
Voor dat Bea kon antwoorden ging de bel. Ik was echt geschrokken, waarom zou Bea zo iets zeggen? Wat zou ik moeten loslaten?

De lessen vlogen voorbij en toen de bel van de laatste les ging bleef ik in de klas en vroeg ik aan de leraar of dat we konden praten. Het mocht dus bleef ik in de klas tot dat iedereen weg was. De leraar ging aan zijn bureau en ik ging voor hem zitten.
-Wat is er kaya waarom wilde je met mij praten?
-Wel u heeft waarschijnlijk al opgemerkt dat Naomi afwezig was.
Toen ik dat zei zuchte hij luid wat ik nogal een vreemde reactie vond, maar ik praatte gewoon verder.
- Ik maak mij een beetje zorgen want ik kan haar niet berijken en ze is al een paar dagen weg. Weet u misschien iets?
De leraar keek bezorgt en antwoordde
-Sorry Kaya maar ik weet het ook niet. Maar ik denk eerlijk gezegd niet dat Naomi nog terugkomt.
-Hoe bedoelt u? Zomaar? Ineens? Dat kan niet! Ze heeft niet eens afscheid genomen!
Ik was echt boos en bang. Ik kon zien dat de leraar zich ook zorgen maakte.
-Luister Kaya. Een paar dagen geleden kreeg ik een telefoontje van de ouders van Naomi. Ze zeiden dat ze weg moesten. Dat is het enige dat ik weet. Verder kan ik jou niet helpen. Misschien moet je het gewoon los laten.
Hij is al de tweede persoon die dat zei tegen mij. Wat betekend dat toch? Ik was echt in de war. Vlug bedankte ik hem voor de aandacht en tijd en dan stormde ik uit de klas. Mag dit zelfs? Moet ik niet naar de politie gaan? Ja dat zal ik doen. Ik zal zeggen dat mijn vriendin EN haar familie verdwenen zijn want haar moeder nam ook niet op.

******************
Heey! Ok dit is het eerste boek dat ik op wattpad publiceer. Sorry als het een beetje vreemd geschreven is...
Weten Bea en de leraar meer dan ze zeggen??
xxx Ali