Mahal mo siya!Kaya ayaw mong masaktan siya?diba?
Kaso paano kung nalaman mo na nalalabi na lang ang oras ng buhay mo!sasabihin mo ba sa kanya ito?Sasabihin mo nga ba? o isesekreto na lang dahil ayaw mo siyang masaktan pag nalaman niya ito!
Pumunta kami sa Family doctor namin para magpaconsult ulit!baka sakaling maagapan pa ang sakit ko!
"Doc?there's any changes ba?magagamot pa ba ang sakit ng anak ko?"tanong ni mom kay doc"Mam!wala na po talagang chances na maagapan ang sakit niya! Pero sa kaso niya po kapag magkikimotheraphy siya madadagdagan ang buhay niya but!mas lalo lang po siyang mahihirapan"Then my mom started to cry,gusto ko mang umiyak kaso,ayaw kong magalala si mom sakin"Doc!ok po!"umalis na kame sa hospital at dumertso sa bahay.
Hanggang ngayon umiiyak parin siya!
Gusto kong umiyak!ayaw ko kasing makitang umiiyak at nahihirapan siya dahil sakin.
Nag excuse na lang ako kay mama na umakyat sa taas.
Pagdating ko sa taas dun ako umiyak ng umiyak!
"Bakit ako pa?"bulong ko sa sarili ko habang umiiyak.
Kinuha ko ang phone ko at tinawagan si John
"Hello!pwede ba tayong magkita?"tanong ko sa kanya habang pinupunas ang luha ko"Yes!naman wifey!teka?umiiyak kaba?"nagtataka at nagalala niyang tanong"Di naman hubby basta dun na lang tayo magkita kung saan kita sinagot"pilit akong ngumiti para di siya magalala"ah ok!susunduin ba kita?"tanong niya"nope! kaya ko naman sarili ko!tsaka masanay ka na hindi ako sunduin!"tumulu na naman ang luha ko"ah ok basta ingat,i love you so much😍 wifey ko!"mas lalong tumulo ang luha ko!"I love you too😘 hubby ko"inend ko na ang call tsaka umiyak ng umiyak!
Paano ko ba sasabihin to sa kanya!na makikipaghiwalay na ako sa kanya!ang hirap lalo na mahal na mahal ko siya!hinde ko kayang mawala siya sakin!pero tanong?kaya nya bang mawala ako sakanya?hirap mahal na mahal ko siya kaya ko gagawin to!dahil kung sakaling mamatay man ako ayaw ko siyang masaktan ng sobra!kaya kahit masasaktan siya gagawin ko mas ok na yun!diba?kasi pag namatay na ako wala na siyang pakialam kasi wala nang kami!!!
Pinunas ko na ang luha ko at bumaba.
Naabutan ko sa baba si mom na umiiyak parin hanggang ngayon!
"Ma!makikipagkita po muna ako kay John!"tumango siya at hinalikan ako sa pisngi tsaka bumulong "Anak!mahal na mahal kita!ikaw lang ang nag iisa kong anak!kung kaya ko lang akuin ang sakit mo gagawin ko! Pero hinde eh!Anak!kahit anong mangyari mahal na mahal kita!"nangingiligid na ang luha ko pero pinipigilan kong tumulo to"Ma!sige po una na ako!"pinunas ko na ang mamumuong luha sa mata ko bago pa ito tumulo at hinalikan ko si mom at nagpaalam ulit.
Pagkasakay ko sa kotse,
Di ko na mapigilan ang luha ko kaya hinayaan ko na lang itong lumabas!
Nakarating na ako sa kung saan ako makikipagkita sa kanyan at sakto namang nakita ko siyang nakatayo sa puno,kaya napahinga na ako ng malalim at saka tinuloy ang planong lapitan siya.
Di ko alam pero bigla na lang akong napaluha at napaya
kap sa kanya!
"Wifey!May problem ba?" Tanong niya sakin!halata sa mga mata niya ang pagalala
"Break na tayo!" Sabi ko sa kanya ng diretsahan"Ba-ba-bakit?may promblema ba?plss naman sabihin mo saakin!itatama ko! Plss naman Hyena ohh!"pagmamakaawa niya at tumulo na din ang luha niya!
Plss!wag kang umiyak nasasaktan ako!"Pagod na ako!"sabi ko sa kanya habang patuloy ang pag agos ng luha ko!"So ganun,ganun na lang yun hah!"bigla niyang sinuntok yung puno"Ganun na lang yun?yung 10yrs na pinagsamahan natin!ano ba!hyena naman!mahal na mahal kita ba't mo ba to ginagawa sakin!"di parin siya tumitigil sa pag iyak!"john!gusto lang naman kitang sumaya!"sabi ko sa kanya!"Hyena!paano!eh ikaw yung kaligayahan koh!hyena naman ohh!"sigaw niya sakin!kaya mas lalo akong napaluha!"John!May sakit ako!Walang lunas!at ilang linggo/araw na lang mamatay na ako!ayaw lang naman kita masaktan ng sobra!"yinakap niya ako"Hyena!hyena!mahal na mahal kita!!mahal na mahal na mahal kita!"tsaka niya hinalikan ako sa noo"Kaya nga pinapalaya na kita!kasi mahal na mahal din kita!mas makakahanap ka ng babaeng mas higit pa sakin yung mahaba pa ang buhay at makakasama mo sa pagtanda yung mabibigyan ka ng anak!!"sabi ko sa kanya kaya napahiwalay siya sa pagyakap!"Paano kung ikaw lang gusto ko!paano!hyena di ko kaya mawala ka sa akin ikamamatay ko yun!"
"Di ko naman kontrolado yung buhay ko eh!kahit gusto ko mang lumaban!di na pwede!wala ng lunas eh!"yinakap ko ulit sya"Basta kahit anong mangyari hinde ako makikipaghiwalay sayo!mahal na mahal kita!kung gusto mo!lagi kitang pupuntahan!sasabayan pa kita sa paglaban basta wag mo lang akong iwan!"Tumango na lang ako kahit alam kong wala ng lunas tong sakit ko
"Mahal na mahal din naman kita!pero darating yung araw na mawawala na ako sa mundo na to kaya sana makahanap ka na ng babae na mas higit pa sakin,yung kaya kang mahalin hanggang sa pagtanda nyo!yung hinde ka iiwan kahit pag tanda nyo!! Yung kaya ka bigyan ng pamilya!"humilay na siya sa pagkayakap"Sige pero hayaan mo na lang akong mahalin ka!kahit nakatali na yang buhay mo mamahalin parin kita kahit hanggang bukas ka na lang mabubuhay mamahalain pa rin kita!!"sabi niya at saka ako hinalikan sa noo
At dun na naging okey ang lahat!
Lumipas na ang ilang araw hanggang sa Dumating na yung araw na papahina ng papahina na ako!hanggang sa di na ako makalakad.Pero nandyan parin siya sa tabi ko
"John!umuwi ka muna!"sabi ni mama sa kanya"Sige po tita"
"Wifey papano ba yan!uuwi muna ako pero mamaya pupuntahan kita ulit dito!mahal kasi kita eh!"sabay halik niya sa noo"Ok!Hubby, i love you too,drive safely hah!aalagaan mo pa ako!"biro ko sa kanya at hinalikan siya sa noo.Nagpaalam na siya kay mama at yinakap ako bilang pagpaalam
Lumipas na ang labing dalawang araw
Di parin siya bumabalik!
Palagi kong tinatanong kay mama!kung bakit di na niya ako pinupuntahan!pero walang sagot na lumalabas sa bibig niya!minsan nga napapaisip ako kung nahanap niya na yung papalit sa akin o kaya nagsasawa na siya sa pag-aalaga sakin.
Hanggang sa naramdaman ko na parang may mali!kaya tinanong ko ulit kay mom.
"Mom!may secret po ba kayo saakin?" Tanong ko sa kanya!
"Anak!di ko na kaya to!ayaw ko ng lokohin ka tuwing magtatanong ka!"tumango na lang ako"Anak!Si john!patay na!"di ko alam pero bigla na lang nag slow motion yung paligid at di ko na malayan na umiiyak na pala ako!Hinag ako ni mama!para i-comfort"Pe-pe-pero ba-bakit?"tanong ko sa kanya"Na accidente siya anak!nung araw na pinauwi ko sya,yung araw na pinangako niya sayo na babalikan ka niya!"
Hinde ko alam kung anong gagawin ko!at simula nung nalaman ko yun!diko na mapigilan ang umiyak!halos kada minuto umiiyak ako
Kaya napagpasyahan kong pumunta sa puntod niya para kakit konti mabawasan yung nararamdaman ko.
kahit na hirap akong maglakad kahit na nakawheelchair na lang ako!di ko yon ginawang hadlang para lang di makapunta sa puntod niya.
"John!bakit?"bulong ko sa sarili habang hinihimas himas ang lapida niya!"bakit mo ko iniwan!sabi mo sasabayan mo ko sa pagalaban kahit na wala nang lunas tong sakit ko!unfair mo na man!"humagulgol na ako sa pag iyak!"Mahal na mahal kita!"
Hinde ko namalayan na nakatulog ako!At sa pag gising ko! Mukha niya ang una kong nakita!
"Mahal na mahal kita Wifey"
"Mahal na mahal din kita hubby"
Hinalikan niya ako sa labi
"Wifey!Sorry kung iniwan kita!"Sa sinabi niyang yan bigla na lang may na muong luha sa mata ko"Mahal na mahal kita!!Sana maging masaya ka kahit wala na ako" at tuluyan nang bumagsak ang luha ko!gusto kong magsalita pero kahit gusto ko hinde na lang ako nagsalita"Wifey!!Maging masaya para sakin!! May Nakausap ako isang matanda! Sinabi niya ang problema ko!nagulat ako sa umpisa kung bakit niya alam pero nung sinabi niya na maari ka daw mabuhay pero kailangang may mamatay!kaya eto ako ngayon!
"Alam mo na man kung gaano ka kahalaga saakin!kaya gagawain ko lahat para lang mabuhay ka kahit buhay ko man ang kapalait!!
Hyena!mahal na mahal kita!!i love you so much more than myself!kaya plsss mabuhay ka para saakin!sana kahit wala na ako!kaya mong mabuhay!mahal kita!kaya ko ito ginawa!sana mapatawad mo ko! Paalam mahal ko!"yinakap niya ako at hinalikan sa labi!at sa pag kurap ko bigla na lang siyang nawala!
At simula noong araw na nakita ko siya!halos araw araw na lang akong umiyak!at ang nakakagulat nga lang
Nawala na ang sakit ko!!isang milagro daw ito sabi ng doctor!pero noong sinabi niya yon!di ko alam kung ba't umiyak ako imbes na matuwa!
Fourty years later
75th birthday ko ngayon!nakakagulat diba! Umabot pa ako sa edad na to!!umabot ako sa edad na to kapalit ang buhay ng taong mahal ko!masakit man para saakin na ng dahil saakin yung rason kung bakit siya nagpakamatay!nagpakamatay?Oo di naman talaga siya naaksidente!
Nagpakamatay siya!ibinangga niya ang kotse niya sa isang malaking poste yu ng kotse!para lang mabuhay ako!!
Di ko na malayan na umiiyak na pala ako!Di na din ako nagasawa!kasi bakit pa ako magaasawa kung di naman siya yung mapapanga sawa ko?
Pinunasan ko na yung luha ko bago natulog!
Nagising na lang ako ng may nakarinig akong gulo!
Nagulat ako kung bakit ako nasa hospital!
Pero bigla na lang din ako nawalan ng malay!at sa paggising ko mukha niya ang una kong nakita!
"Magsasama na din tayo!"
Sabi niya sakin saka ako hi-nug
"i love you and my will not change"
