DUMAN

...GİDİŞ...

Ben ateşe değil ondan kalan küllere aşıktım

......
-Sana gitme diyemem .
-Biliyorum.
Elindeki valizi sürükleyerek benden gidişini izledim sadece o anda cesaret midir bilmem ama bağırdım
-Can!
Bana baktı
-Kal .
Biraz sessiz söyledim galiba çünkü o gitti geri dönmemek üzere ilk kez birinin külleri bu kadar canımı yakıyordu. Otobüste tutunduğum demir bir işe yaramıyor gibiydi , bir sağa bir sola yavaş yavaş sallanıyordum , belkide yeterince sıkı tutamıyordum  ,onuda tutamadığım gibi .İnmem gereken durağa geldiğimde yere bıraktığım sırt çantamı aldım ve indim . Hava karanlıktı burası pek tekin olmaz , keşke o yanımda olsaydı. Yavaş yavaş yürüdüm ve ulaştım  evet oraya , her zaman gittiğimiz taşlığa oturmadan önce karşıdaki tekel bayiine uğradım . Rafta duran biralardan 7 tanesini aldım uzun bi gece olacaktı kasaya yürüdüm adamın sorusuyla irkildim
-Abi yok mu ?
-Yok , gitti.Dedim parayı uzatacakken biri kapıdan içeri girdi. Yandaki raftan 5 bira kaptı
-Abi , kaçıncı oluyor bu seferkileri veresiye veremem kusura bakma.
-Oğlum ,bak ! Benim bunlara ihtiyacım var anlamıyor musun getiricem ben sana para bulunca.dedi içkili olduğu kolayca anlaşılan ses
-Abi bir gecede 19 bira abartmıyor musun hem sana zarar hem bu gidişle bizim bayiide zarar edecek.
-Oğlum anlamıyor musun ? İhtiyacım,var!sesi yükselmişti
-Ben ödüyorum.dedim sakince . Adam yüzüme
şaşkınca bakarken
-Bana hava hoş. dedi kasadaki çocuk elimde tuttuğum parayı çekerken.
İkimiz beraber çıktık dışarı ben her zamanki kayama oturdum ve birinci biramı açtım, ikinci ,üçüncü derken yanıma oturdu biri.
-Çok üzdü be! dedi sessizliğimi korudum yabancıları pek sevmem
-Tamam sen cevap verme ama bak ben anlatacağım . dedi siyah poşetten birasını çıkarıp açarken.