Bütün Bunlar Gerçek Mi?

ɓ ɑ ʂ l ɑ ŋ ɠ ɪ ç

 "Abla, hani bugün antikacıya gidecektik."

"Min Hee, şimdi olmaz. Dışarısı çok rüzgarlı ve yağmur yağıyor."

"Ama söz vermiştin... Hem yağmur ve rüzgar neden sözünü tutmana engel olsun?"

Evet, insanının sözü bir yağmur ve rüzgarla bozulmamalı. Ona dil çıkarttım.

"Min Hee, ben izin versem bile annem ve babam izin vermeyecektir."

"O zaman..."

Aklıma bir fikir geldi.

"O zaman annemle babama söylemeyelim."

Bir kaç dakika kafası karışmış bir şekilde bana baktı. Gitmek için başka sebebim kalmamıştı. Merakla bakıyordum.

"Peki ama... Ama sadece 5 dakika tamam mı?"

Sonunda ablamı ikna etmiştim. Yaşşasın! Şimdi ona sımsıkı sarıldım.

"Seni çok seviyorum Soo Yun abla."

"Bende seni seviyorum ama annemle babama söylemek yok."

"Tamam."

"Ve... Ve uslu bir kız olacaksın."

"Tamam, diğer diyeceğin sözlerede tamam."

Odama çıktım ve üstüme kedili, pembe yağmurluğumu giydim. Unicornlu sırt çantamı da alıp aşağıya indim. Botlarımı da giydim.

"Abla ben hazırım."

Merdivenlerden indi ve yanıma geldi. Kahkaha attı.

"Min Hee sence de bir terslik yok mu?"

Ne tersliği vardı ki?

"Ne tersliği var?"

"Botlarını ters giymişsin ve sence yağmurluk öyle mi giyiliyor?"

Yağmurluğuma ve botlarıma baktım ve bir terslik göremedim.

"Bence sen yanlış giymişsin."

"Ben mi?"

"Evet, sen. Annem sana yağmurluk nasıl giyilir öğretmedi mi?"

"Min Hee sen yağmurluğunu giymeyi kimden öğrendin?"

"Ben böyle gideceğim bana karışma."

"Sen bilirsin ama sonra sana dışarıda gülerlerse sonra üzülme."

Kocaman somurttum ve onunkinden daha güzel olan şemsiyemi alıp dışarıya çıktım. Bir kaç adım attıktan sonra gelmediğini fark ettim. Geri döndüm.

"Gelmiyor musun?"

O an ona baktığımda bir değişiklik fark ettim. Yağmurluğunu ve botunu aynı benim gibi giymişti.

"Nasıl olmuşum?"

"Harika."

"Sen yağmurluğu böyle giyince üşümüyor musun? Ben şimdiden üşüdüm. Hem botlar da sıkıyor."

Ablama anlamsızca baktım.

"Bana öyle bakma şaka yaptım."

"Komik değil."

"Tamam. Hadi gidelim."

Etraf çok soğuktu, yağmur artıp duruyordu. Bir şimşek çaktı.

"Abla korkuyorum."

"Neyden?"

"Şimşekten."