Prologue
Habang naghihintay kay Terron dito sa coffee shop malapit sa school namin, I couldn't help but to feel mad about myself.
Why do you always put yourself into a mess, Kit?
Si Terron ay nagkagusto sakin since grade 8 and I was too young so I fell for him too I guess. We're very sweet to each other, exchanging I love you's and kisses. Yes I gave my first kiss to him, damn.
Isa kami doon sa mga taong may relasyon na 'parang kayo pero hindi' walang label kumbaga. Ba't di ko pa siya sinagot? Dahil bawal.
So why am I mad to myself?
Simple.
My feelings faded. Sa una lang pala masaya, habang tumatagal nakakawalang gana. Go be mad at me. Kahit ako nga galit din sa sarili ko. Ang sarap magmura. I'm going to break his heart. His fucking heart.
"Babe, sorry I'm late." Hahalik pa sana siya sa pisngi ko pero umiwas ako. "May nangyari ba?" Tanong niya na ikinangiti ko ng malungkot.
"Terron you know me as a straightforward kind of girl. So ayoko ng magpaligoy-ligoy pa." At ipinikit ko muna ang mata ko at sa pagdilat ko, unti unti ng tumutulo ang luha ko.
"Itigil na natin to. Itong 'parang tayo pero hindi' relasyon. Itigil na natin. Wala na akong gana Terron." I need to sound as selfish as I could be.
"Kit naman." Hinawakan niya ang mga kamay ko na nakapatong sa lamesa. Umiiyak. Durog ang puso. Kasalanan ko.
"Fuck shit. 4 years Kit. 4 fucking years. Hinintay kita ng ganyan katagal dahil sabi mo, tayo hanggang sa huli. Kit naman, baka nalilito ka lang. Please— " I cut him off.
"Terron, let's just give up. Error talaga eh. Hindi na tumitibok ang puso ko para sa'yo. Kumbaga sa computer, Feelings not found."
"May sasabihin ako." Tiningnan niya naman ako na nagtataka.
"People change and feelings fade Terron, that's reality. If it's true love, it will not fade. But this love, puppy love lang to eh. I'm sorry Terron and goodbye." I said and left him.
***
Hi pips! Hope you'll like the prologue. Sorry sa maling grammars or typo hehe. Please support my story thaaaanks hahaha :)))
