O ve Ben

1.Bölüm"O"

Düzenlendi✓

Uyandığımda karşımda ne tür duygular yaşadığı bilinmeyen bir Belinay vardı.Rüyam gerçekten berbattı.8 yıl önce yaşanmış o asalak ilişkiyi görmüştüm rüyamda.Gerçekten çok kötü hissediyordum. Hala bunu bize nasıl yaptığına anlam veremiyordum.Onun en sevdiği şarkı hala kulaklarımda,beraber yaptığımız şeylerin hepsi bir film şeridi gibi gözlerimin önüne geliyordu.Acaba bende onun umrunda mıydım?Beni düşünüyor muydu?Belinay'ı çok bekletmeden kalktım.Belinay gelmişti! Ben bunu neden bu kadar normal karşılamıştım! Hemen kalkıp beraber kahvaltı yaptık. Sonra kalktık ve üzerimizi giyinip dışarı çıktık.Belinay benim ortaokuldan beri arkadaşımdı ve neredeyse hiç ayrılmamıştık. Yaşadığımız herşeyi birlikte yaşamıştık. Normalde aynı evde yaşıyorduk ama o tatile ailesinin yanına gitmişti. Kahvaltıda konuşurken alt katımıza yeni biri taşındığını öğrendim. Bunu bir tek Belinayın bilmesi beni biraz şaşırtmıştı. Kahvaltıdan kalkıp etrafı topladık.
Taşınan kişinin kim olduğunu gerçekten çok merak ediyordum. Üzerimize birşeyler giyip kapıdan çıktık.

. . .
Kapı açıktı. Kapıdan içeri kafamızı soktuk,ama kimseyi göremiyorduk."Merhaba buraya yeni taşınmışsınız. Bizde bi ihtiyacınız var mı diye sormaya gelmiştik "dedikten sonra tam da o anda karşımda o vardı. Onu görmeyeli gerçekten çok uzun zaman olmuştu haliyle kendimi yerde buldum.
...
Belinay'dan:
Eveeet. Yeni bi macera (çok başımızdan eksikmiş gibi). Gördüklerime inanamamıştım. Karşısında "O" vardı ve en yakın arkadaşım bu durum karşısından harab olmuştu. "Yine o küçük travmalardan geçiriyor " dedim."O" tam da Zeynepin yanına oturmuş elini tutacaktı ki Zeynep"Hayır, dokunma! Çünkü sana ne zaman dokunmaya çalışsam bi anda kayboluyorsun"dedi ağlamaklı bir ses tonuyla. Sonra hiç beklemediğimiz bi anda(O) "Bu sefer gitmiycem ama"dedi. Bu duruma sanırım en çok ben şaşırmıştım çünkü tepki veren tek kişi bendim."Hadi kalkın burdamı oturacaksınız eve çıkalım"dedim. Ve hep beraber eve çıktık.
...
Zeynep'ten:
Az önce yaşadığım küçük travmadan sonra şimdi benim evimde tam karşımda oturuyordu. Onca yaşanmışlıktan sonra... Bi anda kendimi ona karşı şaşkın şaşkın gülümserken buldum. O da bana gülüyordu işin garibi.
"Bu travmalar ne ?" diye sordu. Bende kulaklığımı takıp müzik dinledim çünkü bu muhabbette bulunmak istemiyordum.
...
Konuşmanın bitmiş olması ümidiyle kulaklıklarımı çıkarıp Belinay'ın yanına gittim. Kahve yapmıştı. Onun ile en sevdigimiz içecek. Belinay benim yanımda oturuyordu o ise karşımda. Çok değişik hissediyordum çünkü yıllar sonra onunla aynı ortamda bulunmak... Tarif edilemez bi duyguydu. O geleli tek kelime etmemiştim. Şimdi sessizliği bozma vaktiydi. İçtigim kahveye bakarak sormuş olmama rağmen bu soruyu, ikisinin de bana baktığını anlamıştım."Neden bu apartmana geldin?"