Napıyorsunuz?Nasılsınız?Sahi mutlumusunuz?İnsanlar neden sevdiklerini üzer ki ?Ben bunu bir türlü anlıyamıyorum.Sahi sevdiklerimiz gerçekten sevgi verdiklerimizmiydi?İnsan sevdiğini üzebilirmiydi?Veya sevginin içinde üzmek veya üzülmek tabirleri varmıydı?Neden bu soruları soruyorum?Belkide mutlu değiliz ve nedensizce sorgulamayı tercih ediyoruz.Gözlerinizi kapayın.Ve geçmişe dönün.Ömrünüzün başlangıç dönemlerine.O zaman ki ruh halinizi düşünün?Mutlumuyduk,Mutluluğu hak ediyormuyduk,Çocuklar mutlu olmayı hak eder derler?Neden?Bunu hiç sorguladınız mı ?Neden hak ediyorlar diye,Kusursuzluk olabilir mi ?Şunu düşünün kimseye zarar vermediğiniz zamanlar,yani çocukluğunuz,o zamanlar tek derdiniz kaybolan çorabınız ve istediğiniz oyuncağın alınmaması değilmiydi ?Evet sizin tek derdiniz buydu.Başka neden derdiniz olsun ki,Bi insan bi insana zarar vermeden,Ona kötülük yapmadan,Ona kötü hissettirmeden,Neden kendi kötü hissetsin ve mutlu,huzurlu olamasın ki ?Başınıza gelen olayları,ve sebeplerini sorgulayın,isyan etmek ve sıkıntıya girmek yerine.Bu olayların neden başınıza geldiğini düşünün ve akıl edin,Vede eşsiz bir detayla yaratılmış beyninizle sorgulayın.Bunu yaparsanız,birşeyler başarmaya ve ders almaya yönelik,büyük bir başlangıç yapmış olursunuz.
YOU ARE READING
Ölüm Günlüğü
Teen FictionGiden gitmişti çoktan... rica etmek, umut etmek, hayal etmek boştu.. eksile eksile öğrendik. {•ÇAĞRI KONDUL•}
