E

İlerledi zaman , geçti ömür , gidiyor gençlik bir hayal uğruna çabalıyor insan , yaşamaya çalışıyor . Gün geliyor acı çekiyorsun , gün geliyor mutluluktan yerinde duramıyorsun işte hayat sana her gün ne acı sunuyor nede tatlı insan hayret ediyor , düşünceler içine giriyor her gün kafasını yastığa koyduğunda düşünüyor bugün neden mutlu oldum acaba ? Diye , sonra düşünüyor bugün neden mutsuz oldum ? Diye . İşte mesele bazen de bundan ibaret oluyor , acı tatlı yaşıyoruz gün gün dünya hayatında çabalıyoruz biraz mutluluk biraz sevgi diye ama hiç bir zaman ne gerçek sevgi bulduk , nede gerçek aşkı bulduk . Gittikçe yoruluyor insan çabalamak istemiyor yatıp gökyüzüne bakmak yetiyor , ama eksik kalıyor hep bir şey koluna yatıp yanında seninle konuscak biri , beraber gülüp , beraber aglicak biri , sarilcak , opecek , elinden tutacak birisi hep eksik kalıyor . İşte acılar bundan sonra başlıyor kendini öteki olarak görüyorsun , kimse ilgilenmiyor gibi hissediyorsun sonra berbat birisi olmaya başlıyorsun kafanı yine yastığa koyduğunda anlıyorsun bütün yalnızlığını , acı çekiyorsun  , kendini umursamaz birisi yapıyor , insanlardan nefret etmeye başlıyorsun . Acilarinla büyüyorsun , acıların seni suça itiyor , seni başka mutlu eden yapay şeylere itiyor . Zamanını bir gün orda harcıyorsun , bir gün orda geçiyor zaman kafan hafif güzel hafif de dumanlı mutlu ediyorsun biraz kendini insanlardan uzak düşünceler yok sadece dünya ve sen bakıyorsun etrafına sadece , izliyorsun her yeri seni uzak tutuyor herşeyden sadece sen ve dünya , sen ve dünya , sen ve dünya oluyor birazcık mutlu oluyorsun birazda mutsuz sabah oluyor herşey bitiyor ,  herşey gecede kalıyor sadece giden zamanın ve cebindeki üç kuruş paran . Hayalleri kovalarken karanlıkta kaybolan bir cocuguz hala .