MY BRACELET

Prologue:

Long long time ago, or just 12 years ago, I saw myself walking with my dog, Hiro. Hiro is my best friend since birth. He was bought by my dad when I was turning 1 years old. We are born in the same date.

I was named Yume, which means DREAM in Japanese.

As I saw myself walking in the park, I saw a man in a Magician Suit, with a tall hat. He approached me with his wide smile, but I can barely saw his face.

He asked me, "Bata, do you want a present?"

I nodded in response with a wide smile, trying to imitate him politely.

He gave out a small box with a black ribbon. I was curious of what is inside, so I excitedly opened the box. Then, I saw him reach out his hand, and I gave him the black bracelet inside of the box.

He told me, "Don't ever try to take it off of your wrist, because it is a good bracelet. It will be your best friend, forever ... and ever."

~~~

I then jolted from my bed, trying to catch my breath.

Napatingin ako sa paligid, sobrang tahimik, sobrang nakakabingi. Hindi ko alam ngunit sa tuwing naaalala ko ang panahong yun, hindi ko mainda ang pagsikip ng aking dibdib.

Nasa new apartment ako para sa pagpasok sa college. Kahapon lang ako nakarating rito kaya medyo kaunti pa ang gamit. May T.V. sa tapat ng kama, mini desk sa gilid ng kama at malaking window glass sa likod ng t.v. Parang condominium ang style ng apartment, ngunit 5, 000 a month lang, since nandito nagwowork si Tita.

Napabangon ako sa aking higaan at dumiretso sa kusina. Mini kitchen lang din, at nasa may left side ito ng pinto. May dalawang kwarto na magkatabi, yung masters na kung san ako natutulog at yung guest room. May mini living room na nasa gitna at walang T.V. Ako lang din naman mag-isa ang nakatira kaya okay lang sakin.

Kumuha ako ng tasa at pinuno ito ng tubig. Parang nauhaw ako sa loob ng tatlong araw, kahit na ilang oras lang akong nakatulog.

Bumalik ako sa aking higaan at napatingin sa laptop ko na nasa may tabi ko lang pala. Nakabukas ito sa wattpad account ko, at nakita ang current poem ko na BLACK na nakaopen sa MY WORKS, saved 12:06. Napatingin din ako sa digital clock ko sa may desk sa tabi ng kama, 3:55.

Sobrang kulang ng tulog ko. 3 hours lang.

Pinatay ko ang laptop ko at isinaksak ang charger para madala ito mamaya sa school. Maraming vacant sa schedule ko, baka magkaroon ako ng ideas para sa story ko habang nakaupo sa bench.

Ipinatong ko ang tasa sa desk at binuksan ang t.v. Nasa may Animax ang channel kaya nanood ako ng kaunti. Ngunit nakatulog din ako paglipas ng ilang oras.

~~~

"Siya pala yung tahimik nating kaklase?"

Napansin ko ang mga tinginan ng aking mga kaklase at mga school mates.

"Ayaw ko na!" sigaw ko kay mama na nakaupo sa aking kama.

Pilit kong tinatanggal ang bracelet na nakatali ng mahigpit sa braso ko na parang ayaw kumawala. I was shrieking and was crying at the same time. It made me mad.

"I don't want that attention!!!" sigaw ko pa ulit.

Paglipas ng ilang minuto, naramdaman ko ang pagyakap ni mama. I want her to hug me like that for that couple of moments. Naramdaman ko din na kumawala ang bracelet sa aking braso, at dinala ito ni mama sa kung saan.

Simula nun, hindi ko na alam kung trauma or noon pa lang talaga ayaw ko na sa bracelets. Not even any color.

---

Written: 04-14-18