1-Truth

6 1 0
                                        

This is a work of fiction.Names,characters,businesses,places,events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner.Any resemblance to actual persons,living or dead,or actual events are purely coincidental.

Chapter 1:Truth

Stacey's Point Of View

   "ANAK,ga-graduate ka na bukas bilang class valedictorian.Aren't you planning to celebrate with Krypton?"Mama asked me the moment she stepped in,in my room.

   "Hindi na po ma.Magce-celebrate rin kasi sila at sabi niya,pupunta raw silang lahat sa Baguio,"matamlay kong sagot kay mama.

   Krypton is my boyfriend for four years.Kilala na siya ng pamilya ko at gayundin ako sa pamilya niya.

   "Sayang naman anak,"giit ni mama.

   "May next time pa naman ma,"giit ko at bahagyang ngumiti.

   "Nga pala anak.Wala ka ba talagang balak sabihin sa kaniya ang totoo?"tanong ni mama.Biglang nawala ang ngiti ko at napayuko na lang.

***

Kinabukasan...

   "Congratulations,Love,"sambit ni Krypton pagkarating ko sa school.

   "Congratulations din,Love,"sambit ko rin at niyakap siya.

   "Ah,Love.May sasabihin sana ako sa'yo,"sambit niya kaya napabitaw ako ng bahagya at ngumiti.

   "Ano 'yon Love?"tanong ko pa.

   He looked so hesitant to tell me but then he managed to say something.

   "Love pasensya ka na ha?I can't watch you having your speech.Tumawag kasi si mommy kanina at sinabing ako na lang daw ang susundo sa lolo ko na galing pang Canada.Nasa Baguio na kasi sila mommy eh.Love,I hope you understand,"nakayukong sambit niya.

   Hinawakan ko ang balikat niya at sinabing,"Walang problema sa'kin 'yan Love.At tsaka,it isn't a big deal right?"I flashed a smile again.A smile that covers my disappointment.

   "Stace!Magsisimula na!"sigaw ni Leona sa'kin.We're bestfriends since elementary.

   "So pano?Una na ako sa inyo?Bye,Love,"paalam ni Krypton at sa huling sandali,niyakap ko siya.

   "Mag-ingat ka."

***

  "–I just wanted t-to t-thank t-the,I-I mean a-all of you—"

   Sa gitna ng speech ko,nakakaramdam na ako ng pagkahilo.Pinagpapawisan na rin ako at unti-unti ng naging blurred ang paningin ko.Wala na rin akong narinig.Pakiramdam ko,nabingi ako bigla.Nabitawan ko ang microphone,kasabay ng pagbagsak ng katawan ko at pagpikit ng aking mga mata.

***

PLEASE COMMENT AND VOTE*-*

THANK YOU!

You've reached the end of published parts.

⏰ Last updated: Apr 14, 2018 ⏰

Add this story to your Library to get notified about new parts!

Behind Those SmilesWhere stories live. Discover now