You & I/ A Marcus and Martinus and Why Don't We fanfiction

Part 1❤

    Γεια σας! Εγώ είμαι η Σταυρούλα και είμαι 14 ετων. Αγαπάω τους Marcus and Martinus και ιδιαίτερα τον Martinus!! Τέλος ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ να με ξυπνάει η μάνα μου νωρίς το πρωι!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

   Η ωρα ηταν 7:45 κι εγώ ακόμη κοιμομουν, λογικό καθώς έβλεπα όνειρο με τον Martinus!! Με περιμενε η κολλητή μου η Χριστινα στο σαλόνι για να πάμε στο σχολείο. Ως κάθε μέρα έρχεται για μια ακόμα φορά να με ξυπνήσει η μαμά μου👿. Μετα απο λίγη ωρα, αφού η μαμά μου με είχε πριξει εγώ της εκανα το χατίρι να σηκωθω. Επίσης σήμερα είναι η πρωτη μας μέρα στο καινουριο μας σχολείο, αρα προσπαθησα να είμαι πιο ευγενικη με τους συμμαθητές μου και τους καθηγητές μου. Αφού σηκωθηκα διάλεξα ενα σετακι οπου ηταν μια μπλούζα κοντομανικη κολιτη με το ψιλοκαβαλο τζιν μου με τα σκισιματα. Έφτιαξα την τσάντα μου και κατέβηκα κάτω για να πάω στο νεο μου σχολείο με την κολλητή μου.

"Καλως την ωραια κοιμωμενη!" ειπε ειρωνικα η Χριστινα που επαιζε με το κινητο της

"Το ξερω ειμαι!" περηφανευτηκα και κατεβηκα τις σκαλες

"Παμε μωρη ψωναρα θα αργησουμε πρωτη μερα!" φωναξε και με επιασε απο το χερι.Χαιρετησα γρηγορα τους γονεις μου και βγηκαμε εξω.

[...]

"Αυτα ειχα να σας πω παιδια.Μπορειτε να περασετε στις ταξεις σας!" ειπε ο διευθυντής και εφυγε χαμογελωντας.

Ποσο στοιχημα οτι θα μας βγει μαλακας?

Το σχολείο μέσα ηταν υπεροχο. Οι τοίχοι του είχαν γαλάζιο χρωμα και οι τάξεις ηταν ταιραστιες όπως και οι διάδρομοι.
Καθώς μιλαγαμε και φταναμε στην τάξη με την Χριστινα καταλάθος έπεσαν πανω μας 2 αγορια.
OMG!! Ηταν ο Martinus με τον Zach😱!!

Μαρτινους: Ουπςςς, μας συγνωρητε κορίτσια δεν σας είδαμε
Εγώ: Omg! Δεν πειράζει Μαρτίνους!
Η Χριστίνα γυρησε προς την μεριά του Ζακ θυμωμένη.
Χριστινα:Συγγνώμη ξερεις να ζητάς ή μπα?
Ζακ:Άντε τραβά κλαψε σε καμια γωνιτσα μωρέ!
Μόλις το άκουσε αυτό η Χριστίνα του ρίχνει ενα χαστούκι και του μένει η παλάμη της στο μάγουλο του, αυτός όμως κουλαρε και μπήκε στην ταξη.

Χριστινα: Θα τον σκοτωσω καποια μερα, το μονο σιγουρο!
Μαρτινους: Χαχα,αμα σε εκνευριζει απο τωρα ο Ζακ,δεν πρεπει να τον γνωρισεις καλυτερα
Χριστινα: Ναι,δεν σκοπευα.
Εγώ: Ωραία, μπαίνουμε μέσα? Και τα υπολοιπα στο διάλειμμα.

Ο Μαρτινους έκατσε στο διπλανό θρανίο απο μένα μαζί με τον Ζακ, αλλά κάτι ήθελε σιγουρα. Να σας πω την αλήθεια μου άρεσε πιο πολύ όταν τον είδα απο κοντά.
Μέσα το μαθημα ηταν πολύ βαρετό αρα σκέφτηκα να γράφω με χαρτάκια στην Χριστίνα όπως κάνουμε συνήθως. Της είπα οτι μου αρέσει ο Μαρτίνους και αυτή ηταν πρόθυμη να με βοηθησει. Επίσης της είπα να τον παρατηρεί οποτε μπορεί, διότι με κοίταζε.
Μολις χτύπησε το κουδούνι και βγαιναμε εξω μας φώναξε ενα κορίτσι απο την τάξη μας. Δεν ήξερα καν πως την ελεγαν, αλλά και παλι την είχα συμπαθήσει απο την πρωτη στιγμη.