Tears fell on my cheeks, making my eyes blurry.
"Dahil sa trahedya at bangungot ng aking nakaraan, nakalimutan at kinamuhian ko ang pagmamahal, pero dahil sayo natutunan ko kung paano muli magmahal at kung gaano kasarap ang may nagmamahal, please Jes don't leave me"
Patuloy lang ako sa pag-iyak habang nakaluhod na Nagmamakaawa na huwag niya akong iwang mag-isa.
"Don't leave you Xy?! Nasasakal ako sayo!! "
Mahigpit akong napahawak sa aking pisngi ng dumapo doon ang mabigat niyang kamay, pero hindi ako natinag, tumayo ako at tumingin sa kanyang mga mata. Wala akong ibang makita kundi ang galit at kamuhian.
"B-but, I love you Jes" halos pabulong kong sabi.
Napangisi siya sa sinabi ko bago tumingala, niluwagan niya din ang butones ng polo niya.
"The way you love is kinda suffocating, I need to breathe. Let's end this" tsaka niya ako tinalikuran.
"What a happy ending" I said sarcastically between my tears.
Everybody Hurts............
and for me, there's only one thing I blame for all the wounds, it's because of....
Loving.
