ADAŞ

Bölüm 1 "Kurtuluş"

Medya; Ceren 1 ve Ceren 2

Ceren 1'den

Gelmişti. İşte o an gelmişti! 3 yıldır hayalini kurduğumuz hayalleri gerçekleştirecektik. O hayata kavuşacaktık.  

Bu arada kendimden bahsedeyim ben Ceren 1 . Şimdi siz bu deli ne diyo neden Ceren 1 diye soruyorsunuz. Haklısınız dkjfkdj. Benim bir adaşım var. İnsanın adaşı olması çok garip bir duygu ilk başlarda biri Ceren dediğinde ikimiz de dönüp bakıyorduk ve rezil oluyorduk. Son zamanlarda ise biri Ceren dediğinde ikimiz de bakmıyoruz kfdjkfd. Gerçekten değişik. Her neyse ben ondan önce doğduğum için 1'im ona da Ceren 2 diyoruz fdjhfkd.  

Biz ortaokul 5'ten beri birbirimizi tanıyoruz ama 8'e kadar doğru dürüst konuşmuşluğumuz yoktu. 8'de ise aynı sınıfa düştük. Çok yakın iki arkadaş olmuştuk. Aile bakımından benziyorduk. Çok baskı yapıyorlardı.

 8'de sadece hayalini kuruyorduk bu anın. Liseye geçtiğimizde iyice bıkmıştık ve ciddi ciddi düşünmeye başladık. Ama neyi düşünmeye başladık? kfgjkfjkg. Evden kaçıp bambaşka bir şehirde bambaşka bir hayat kuracaktık ve kendimizden çok emindik.

 Şu anda lise 3'teyiz ve bolca para biriktirdik. Ailelerimizin durumu aslında iyiydi ama bir anda o kadar para vermezlerdi. Benim abim diğerleri gibi hayatıma aşırı karışmıyordu. Her gün okuldan çıkıp işte gidiyorduk ve eve gelince abime bana araba sürmeyi öğretmesi için yalvarıyordum dfkgjdkf. Henüz 17 yaşındaydım ama araba kullanabiliyordum. Bu bizim kaçmamızı kolaylaştıracaktı. 

Bu arada ben internette oldukça aktiftim ve bazı arkadaşlarım vardı. İstanbul'dan Alena adında bir kızla tanışmıştım ve çok iyi anlaşıyorduk.

Alena;

Okul konusunu o halletmişti oraya gidince sıkıntı çekmeyecektik. Ceren 2'de çok iyi anlaşıyordu onunla. Alena yalnız yaşıyordu ve bizim onunla yaşamamızı istiyordu. Ama biz yinede ona yakın bir yerde yeni bir ev alacaktık.

1 hafta sonra

Saat gecenin 1'i ve ben ses çıkarmadan eşyalarımı toplamaya çalışıyorum ama fazla başarılı olduğum söylenemez dkjfdkf. Odanın sağ tarafında bulunan dolabımın üstünden orta boyda siyah bir bavul çıkardım. Dolaptaki kıyafetleri tıkıştırmaya başladım.

Yatağın üzerine bir tane bff sisters t-shirti ve siyah kot şort bıraktım. Üzerimdeki pandalı mavi pijamalarımı da çıkarıp bavula koydum. Daha sonra yatağa bıraktığım kıyafetlerimi giydim. Eminim ki Ceren 2 de bu t-shirti giyecek :D Saçlarımı saçma bir topuz -ev topuzu diyelim dkfjkdf- yaptım. Makyaj malzemelerini de topladım.

Ayakkabılarımı da koyduktan sonra odadan çıktım kapının yanında bana el sallayan abimin arabasının anahtarını aldım. Abim beni kesin öldürecekti! Tabi bulabilirse ;) Sessizce beyaz spor ayakkabılarımı giyip evden çıktım. Arabaya binip Ceren 2'nin evine doğru sürmeye başladım...

Ceren 2'den

Evdeki herkes uyuduğunda saate baktım. Aman Allah'ım 01:27 benim bu saatte hazır olmam lazımdı. Ne varda bu saate kadar uyumadıysanız. Her neyse dolabımın kapağını açıp Ceren 1'le beraber aldığımız bff sisters yazan t-shirtümü giydim. Altıma da bi kot şort giydim.

Kıyafetler;

Bavulumu çoktan hazırlamıştım. Beyaz nike ayakkabımı ve bavulumu kapıp yavaşca kapıya doğru yürümeye başladım. Ayakkabılarımı giyip çıktığımda arabaya yaslanmış kızgın bir şekilde bekleyen bi adet Ceren 1 gördüm. Arabanın önünde bana sinirle bakıyordu. İşte şimdi bittim! Beni kesin geberticek.

Tüm bunlara aldırmadan gittim yanağına bi öpücük kondurdum arabanın önüne doğru yürürken ''Hadi ne bekliyorsun'' dedim. Ceren 1 bana 'napıyo bu değişik' bakışı attı. Bende aynı bakışı ona attım. Arabaya binip kemerimi taktım. Ceren'de o sırada arabaya bindi. 

Ceren'e dönüp ''Biz niye gecenin 2'sinde yola çıkıyoruz sabahları araba çalışmıyo mu sanki hem yollar karanlık bişey göremiyoruz hem de ben bu saatte BTS'i görüyordum'' deyip ona adlandıramadığım bi bakış attım. Ceren de çok mantıklı bi şekilde ''Evden kaçıyoruz çok normal değil mi?'' dedi bana garipseyerek bakıyordu fkjgkf. E kız haklıydı tabi. 

Radyodan şarkı açıp arkama yaslandım. Çok heyecanlıydım acaba yeni hayatımız güzel olacak mıydı? İstanbul nasıl bir yerdi? Bize orda nasıl davranacaklardı? Hiç bişey bilmiyorduk sadece burdan kurtuluyorduk. Oradaki hayatı bilmiyorduk. Belki daha kötü olacaktı her şey. Garip hissediyordum. Tüm bunları düşünürken uyku bastırdı. Tam uyuyacaktım ki bir sarsıntıyla gözlerimi açtım -ya da öyle sandım- 

"OHA BU NE LAN?!"

Bölüm sonu...