Günümüzde bilgiye ulaşma imkanının git gide gelişmesi ile birlikte insanın bilgi ve belgelere ulaşmasının önünde bulunan engeller bir bir yok olmuştur. Şöyle ki bundan yaklaşık 40 yıl önce araştırmacılar araştırdıkları konu ile ilgili dökümanlara ulaşabilmek için günlerini harcamak zorundaydılar. Dijital teknolojinin hayatımıza girmesi ile birlikte kaynaklara erişim anlamında ciddi bir atılım oldu. Artık herhangi bir konuda bilgi sahibi olabilmek için bilgisayar ve türevlerini kullanabiliyoruz. Türevlerinden kastım; tablet, akıllı telefonlar vb.
Özellikle günlük konuşmalar sırasında karşılaştığımız kavram, bahsedilen kişiler, ülke, şehir, kasaba vb. hakkında bilgiler alabilmek amacıyla telefonlarımızı kullanırız. Sonuçta araştırmayı seven varlıklarız...
Peki ya bu şartlara sahip olmadığımızda, yani telefonumuzun veya bilgisayarımızın şarjı bittiğinde... İşte tam o sırada tökezlemeye başlarız. Arabamızla misafirliğe gideceğimiz arkadaş tarafından telefon üzerinden gönderilen konum bilgisi de boşa gitti. Şimdi bul bulabilirsen adresi...
Eskiden böylemiydi nasıl olduk da bu hale geldik... Kimse kimseyi adres sormaz. Her araçta, herkeste bir harita uygulaması sağa dön, sola dön, rota yeniden hesaplanıyor zırvası. Olacak gibi değil teknoloji insanı esir aldı, daha doğrusu insanın aklını kullanmasını engelledi. Kimse herhangi bir bilgiyi öğrenmek zorunda değil çünkü bilgi ceplerdeki telefonlarda. Maalesef cepteki bilgiyi ne beynimize nakşedebiliyoruz ne de kullanabiliyoruz... İşte başarıya ulaşmamızı engelleyen temel sıkıntı da bu. Telefonlardan pratik bilgilere doğru ya da yanlış ulaşıyoruz ama konuyu derinlemesine öğrenmek için fazlasını yapmıyoruz. Kendimizi ilgi çekici konularda geliştiremiyoruz. Bu yanlıştan bir an önce dönmezsek korkarım sorun daha da büyüyecek...
