Iki turlu ölüm vardı. Biri çok neşeli sevecen tatlı samimi güzel bi insanin bedeninin ölmesi ve içindeki ruhun gökyüzüne yükselmesi.
Ikıncısi ise farklıydı. Normal bi ölüm değildi. Bedenin hala ayakta, yürüyorsun. Ama ruhun çoktan toprağa gömülmüş. Ve en acimasiz ölümdü galiba bu.
ESTÁS LEYENDO
Her Gün Bir Intihar
No FicciónBedenler hiçbir şeydi önemli olan içindeki ruhtu. Ve küçük kız ruhunuda öldürmüştü. yaşamak için sebep yoktu. Artik yaşamak yoktu. Usulca ölümü bekledi.Ve kirli beden toprağa gömüldü. Sonsuzluk her yerdeydi.
