I just cut my heart into million pieces and carelessly threw it in a trash bin.
Seconds passed
Minutes passed.
Hours passed
Days flew away.
You just went in and out of my life. Time just went so fast. But the pain i felt inside won't go away.
PAANO AKO NAPUNTA DITO?
Syempre magmo-move on ako. Maraming luha ang nasayang. Millions why's were never answered and sleepless nights were always constant. Oo, mahirap mag-move on. Pero walang nagsabi na it would be forever.
You left me. I was broken. I was hurt. I was lost. I was angry. Parang nababaliw nako everyday. I was even feeling different and multiple emotions a day.
When you left me, i would just wake up, take a bath, eat, take a bath, go to school, go home, and sleep. Yan ang mga routine ko everyday.
May mga pagkakataon na sasabihin mo araw-araw na "I'm okay..." Para lang ma-assure that this pain would go away.
Sana malaman mo na nasasaktan mo din ako.
All those bullshit makes me strong.
May panahon din na sasabihin ko sayo ang The Sweetest Goodbye. Finding things that can help me ease the pain. Yung bagay na magpapalimot lahat. Kung saan magsisimula ka pa lang.
Sana di na lang kita nakilala. Sana hindi pa huli ang lahat. Cause time went so fast.
Sana may part na mapapangiti ka kapag maalala mo ang memories natin. I wish that there will always be a part of me who will always miss you.
Pero parte ka ng PAST ko...
I wish for nothing but your happiness.
Hindi ko makapaniwala na sasabihin ko na sayo. Kahit masakit. Pero ang sakit sa pakiramdam na marami kayong pinagdaanan tapos ganon ganon nalang.
Bakit pa ba kita nakilala?
Oo, inaamin ko na parte ng pagmamahal ang masaktan. Pero diba sabi nila, if you love someone, set him free if that will makes him happy.
Pero tang*na naman. Mahal mo nga diba. Eh bakit mo pa pakakawalan.
The moment i saw you, i knew you were the perfect guy for me. Upon seeing you, i knew i'm a goner. Panang-pana ako ni Kupido
Pero alam mo ba? Para kang eraser. Binubura mo ang letter G sa salitang PAG-ASA.
Pinapaasa mo ba ako?
Ano ba tayo?
Yan ang mga tanong na paulit-ulit kong tinatanong sa sarili ko. Yan ang mga tanong na napapatulala sakin sa kisame. Umaasang may bigla na lang lumitaw na sagot.
Akala ko everything's alright. Pero akala ko lang pala yun. Maling akala.
Kung kelan mahal na mahal kita. Kung kelan asang-asa ako. At dun mo sasabihin ayaw muna.
Pero alam mo, para ka lang yung classmate ko sa Geometry na sasabihing siya daw ang bahala pero pagdating ng exam todo takip naman yung papel niya.
In short, isa kang PAASA! Drawing!
Sana malaman mo na mahal na mahal kita. Yun lang yun.
Alam mo, natatandaan ko pa nung napaka-cold mo noon sakin. Hindi ka pa nagre-reply sa mga chat ko noon sayo. Oo, alam ko na busy ka sa mga larong nilalaro mo.
Noon kasi kahit busy ka palagi mo akong nire-replayan sa lahat ng mga chat ko noon sayo. Pero alam mo yung masakit yung nagchat ka sa ibang kaklase mo pero ako wala. Kahit like lang or seen. Pero wala eh. You just ignored my messages.
Yun na nga eh. Sabi mo noon sakin "you only live once." Diko naman sinasabi na pinagbabawalan kita. Lahat naman ng sinasabi mo noon sakin tinutupad ko. Ayam mo pang ipabasa yung convo natin sa iba. Kasi many secrets weren't revealed.
Lahat naman ng gusto mo binibigay ko sayo. Noon pa man pinagkatiwalaan na kita.
Pero alam mo na-appreciate ko yung mga efforts mo noon sakin. Lahat ng mga bagay na sinasabi ko noon sayo tinutupad mo. Things have change a lot. A smile from you means a lot to me. Ang cute kasi pag ngumingisi ka. Lalo na kapag ako ang nginingitian mo. Yung mata mo nangungusap. Hayyss.
Yung mga chat mo na may emoji parati. Tapos kapag..... Oo nga pala bawal ko pala ipagsabi sa lahat. Nagpromise na ako sayo na hindi ko ipapabasa yung convo natin.
Maraming ala-ala ang lumilitaw sa isipan ko kasi ang sakit sa pakiramdam na ile-let go mo nalang yun.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
I miss you BESTFRIEND💕
