Nakahinga na ako ng maluwag dahil tapos narin ang ginagawa kong research paper pati narin ang isusubmit kong paper of permission para sa anti-bullying campaign na isinusulong ng president namin,which is good dahil wala na din akong aalahanin pang mga deadlines.
I am the vice president of the student government here in our school. I join this org dahil parte ito sa scholarship ko.
I presented to do the paperworks imbes na yung secretary namin dahil nadengue siya at nakaconfine ngayon. Wala akong naiambag para sa pagvisit sakanya kaya ito nalang ang way ko para matulungan siya. Pinayagan naman ako nung president namin dahil agad din kasi silang umalis para bisitahin siya.
Niligpit ko na yung mga papel at nilagay sa loob ng shoulder bag ko.
Paglabas ko dito sa mini office namin ay nakasandal si Kenjie sa poste nitong hallway na mukhang kanina pa ako hinihintay na araw araw na din naman niyang routine bago kami umuwi.
I smiled at him and he smiled in return pero tipid lang.
Nagpatuloy na kaming lumakad. Konti nalang ang mga tao dito sa school dahil uwian narin naman.
Sinusundan ko lang si Kenjie na nakapamulsa pa habang naglalakad at hindi umiimik.
Kahit kailan talaga ang bilis niyang maglakad, pero sanay na din naman ako.
He stopped walking when we reached the coffeeshop.
Binuksan niya ang pinto at pinauna akong pumasok. Ililibre niya ba uli ako? o baka magpapalibre siya kasi nilibre niya ako ng lunch kahapon.Sabagay okay lang naman kasi kakasahod ko lang kagabi sa part time na pinapasukan kong fastfood chain.
I ordered a choco frappe and he ordered the same.
Ilalabas ko na sana ang wallet ko pero pinigilan niya ko.
"Ako naman mag treat sayo please"mahina kong sabi sabay pout sakanya. Pacute lang para payagan.
"No" tipid niyang sagot pero he smiled at me sabay wink, pininch pa yung cheeks ko.
'Hmp' patampo kong akto sakanya sabay naghanap na mauupuan namin at may nakita akong vacant na mga upuan na malapit sa isang malaking window pane.
pagkatapos ng 1 1/2 mins. nakarating na si Kenjie dala dala yung inorder naming dalawa.
As I took a sip from my frappe tinititigan lang ako ni kenji na parang may dumi sa mukha ko.
"Uhm..b-baka m-matunaw ako niyan ah.." biro kong sabi saka dinayo ang tingin ko sa iniinom kong frappe.
Hinawakan niya naman ang kamay ko kaya napatingin uli ako sakanya na nakangiti pero yung ngiti na parang di masaya. Ewan, iba kasi ang nababasa ko sa mga mata niya.
"Mamimiss kita, Cara"
"Pfft..baliw.."natatawa kong sambit.Ang weird ni kenjie ngayon. tinigilan na niya ang paglalaro sa daliri ko at ang cold nung tingin niya.Matagal kaming nagkatitigan at hinintay ko kung may sasabihin pa siya.
Sa tagal kong nakasama si Kenjie, hindi ko parin siya maintindihan, napaka mysterious niya at the same time napaka cool din niya.
Bakit? Bakit niya ako ma mi miss? Na promote ba siya? Aalis? Why? Does he has other plan without me? Nag bibiro? I don't know, I can't understand him!
Deep inside my heart, a voice inside me, is screaming, a voice full of frustration. Ano tong uneasiness na nararamdaman ko?
I tried to fake a smile, as I look at his deep empty eyes.
"Sorry..but..Im breaking up with you Aiz." cold nyang sabi..Siguro sumali siya sa Theater club sa school.Ang galing niyang umarte muntik na akong maniwala.
"So kumusta yung exam niyo kanina?"pagiiba ko ng topic.Di ko kasi kinakaya yung mga salitang lumalabas sa bibig niya.
"Aiz..stop...okay?..please.just stop your feelings for me.just get over me."cold parin niyang sabi.The way he said that parang may pumupunit dito sa dibdib ko.Pero pilit ko itong pinipigilan na sana..sana..f*ck kenjie what the heck?
"Alam m-mo k-kan-nina sa wakas n-natapos ko rin *singhot* y-ung..."pilit kong ibahin ang topic pero shit di ko napigilan ang mga luha ko at di na natuloy ang sasabihin ko at humagulgol habang nakatakip ang dalawang palad sa mukha ko.naramdaman kong parang pinagtitinginan na kami dito ng mga tao kaya hininaan ko ang pag-iyak.Tangna ang galing niyang umarte.
narinig kong tumunog ang upuan sa harapan ko na parang hinila palayo.tinanggal ko ang pagkakatakip ng mga palad sa mukha ko at nakita si kenji na naglalakad palayo.
pinilit ko ang sarili ko na wag habulin si kenjie pero bigla akong tumayo sa kinauupuan ko at sinundan siya habang ang mga taong nasa paligid ko ay nakatitig saaming dalawa.Pero wala akong pakialam.
Nasa labas na kami ng coffeshop pero wala parin siyang pakiramdam na sinusundan ko lang siya.Sa tingin ko pati narin siya ...
Sa pagsunod ko sakanya bigla akong natalapid sa bato..huhu ang sakit na nga ng puso ko madadapa pa ako uhuhu.
'aray'mahina kong sambit habang pinagmamasdan ang nasugat kong siko.Lumingon ako kay kenjie na ngayon nakatayo na sa harapan ko pero nakatitig lang sakin.Ang cold parin niya.
"ouch?"patanong kong sabi.Umaasa na may pagaalala sa kanyang mga mata at tulungan niya ako sa pagkakatayo pero..
lumingon na siya at nagpatuloy sa paglalakad.tumayo ako kahit namulikat ang kaliwa kong paa.T^T SHETT ang sakit huhuhu.
napahinto siya sa paglalakad at lumingon saakin.
"Please lang..wag mo na akong sundan." cold niyang sabi at lumipat ng daan pero di ko siya kayang pakawalan di ngayon o bukas. Desperada na kung desperada pero mahal na mahal ko siya. Kung sa tingin niyo nagpapakatanga ako sa isang lalaki pwes hindi.
Kenjie is not just my boyfriend he is also a friend and the only family that I know.
'Kenjie..kenjie wait..'mahina kong sambit at patuloy parin sa paglalakad .Paika-ika akong naglalakad dahil namumulikat parin ang paa ko.
As I walk forward di ko namalayan na may padaang sasakyan sa kanan ko,napalingon ako dahil sa busina.I dont know what to do dahil parang napafreeze ako sa kinatatayuan ko.Parang hinihintay na sana banggain nalang ako sasakyan.As I wait for the car to bump me , tears start streaming down my cheeks at pinikit ang aking mga mata.
But someone push me away at inagaw ang kinatatayuan ko kanina.
Napaupo ako sa pagkakatulak saakin at nakita ko si kenjie na muntik na ring masagasaan buti nalang mabilis siyang nakailag at napaupo rin siya .
Magkaharap kami ngayon pero di siya nakatingin saakin cause he is looking up to the sky and tears streaming down his cheeks at nakaclench ang kanyang fist.
"Kung gusto mong magpakamatay wag mo kong idamay!!" sigaw nung driver na nakasilip sa bintana ng kanyang kotse atsaka pinaharurot ang kanyang kotse.
Bwiset yun ah. Kami na nga yung muntik niyang masagasaan siya pa may ganang magalit pero mali din ako, kung di lang ako tatanga tanga na huminto sa daan.
Back to reality.Tumayo si Kenjie sa pagkakaupo pati narin ako buti nalang di na namumulikat ang paa ko. Teka bakit nga ba siya umiiyak? sa paghabol sakanya hinila ko ang kanyang braso at napahinto.buti nalang wala na kami sa daan.
Tinititigan niya ang kamay kong nakahawak sakanyang braso.
"Please kenjie..wag mo kong iwan..*sniff* b-bigyan mo ako ng dahilan kung bakit mo ito ginagawa.."paiyak kong sambit sakanya pero di ko inaasahan ang ginawa niya. Marahas niyang tinanggal ang kamay ko sa kanyang braso napaaray ako dun pero mas masakit parin ang pinapakita niyang coldness saakin at ang emosyon sa mukha niya.
"Just please let me go... Di ko lang kayang iwan ka sa mga times na kailangan mo ng makakasama noon, Aiz. So please, ayokong makulong ang feelings mo sakin, kalimutan mo na ako." he said in a soft and begging tone. But I won't let him. I can't. Fuck, Nagbago ang mundo ko na naging miserable nung iniwan niya ako at ngayon bumalik siya, di ko na siya kayang pakawalan ulit dahil ayoko na ulit bumalik sa panahong wala akong kakampi.
Dahil siya lang ang nakakaintindi sa pagkatao ko
A/N. Grabe nabasa ko tong story at nagcringe ako so .may mga inedit akong mga part . And idk if its worth reading lol. Nung ginawa ko to #emo pa ako kaya yea.pagtiisan nalang.
VOTE.COMMENT.SHARE.
FOLLOW ME IN WP AND
IG:eyandy
FB:Andrea Salvador
칸사함니다 ヾ(❀╹◡╹)ﾉﾞ❀~
