My Irreplaceable You

Prologue

"Dada, You can't catch me." I am happy running on our veranda going outside the place habol habol ni Dada.

"Katelyn! Give me back my keys!" So sweet yet nakokonsensya ako everytime he shouts at me. Di ko naman masisi si Dada coz I really love his car so much.

"Akin na nga yan." I groan in my dismay nang may humablot sa susi mula sa kamay ko. Papansin ka, Kale!

"Here, Dada." And he gave the keys to Dada and seat on the garden seat.

"Haay nako, sabi na nga ba at nandyan nanaman kayo!" A woman just came out from inside holding her bags and I bet, she did shopping again.

"Mama!" Aww, how I miss my mom so we ran fast and hug her tight. Its been weeks now since she left.

"Hey, Naiipit ang Mama, You missed me that much huh? Tara sa loob, I got something for my kids." Masaya niyang aya sa amin na kina excite ko makes me wonder kung ano ang mga iyon but I am more than thankful na nakauwi na din siya ng ligtas.

"Elina, iniispoiled mo nanaman sila." Singit ni Dada sa usapan habang papalapit sa amin.

"Okay lang yun, Diego. Dadalawa na nga lang sila. Let's go." Pag kontra naman ni Mama.

We went at the dining area for our breakfast, Tss. Medyo papansin lang talaga yung kambal kong si Kale, hilig pitikin yung tenga ko. Ano namang mapapala niya sa paulit ulit na pang titrip sa akin?!

"So, How was Paris?" Dada open up the convo while eating our breakfast.

"Fine, Na settle ko na yung business proposal ko kay Marushka at in time, mas lalakas ang sales ng clothing line natin. I had no choice but to sell my shares to her pero mababayaran ko din siya kapag nakabawi na ako." Yes, you heard it right.

Isang fashion designer ang Mama ko dito sa Pilipinas kaso hindi maitatanggi na madami siyang ka kompitensya sa industriya kaya minabuti niya ng magkaroon ng partnership sa ibang bansa para mapalakas ang negosyo.

"Well and good. I hope hindi na iyan papalpak." A bitter reply from Dada that made the atmosphere in silence.

"Dad, I'm sure naman na ma sesettle ni Mama lahat." Sagot naman ni Kale.

I just don't know what's happening to Mama and Dada, Hindi naman sila ganyan noon pero maalala ko noong 10yrs old kami ni Kale, Dada even want to file an annulment na hindi namin alam yung reason, I doubt na may karelasyon si Mama or si Dada kasi iba yung relationship nila na di matibag eh, Baka sa negosyo o financial issues pero di na lang kami nakikisali baka pag buntunan pa kami ng galit.

"Bye Ma, Bye Dada." Sabay na kaming nag paalam ni Kale sa dalawa bago lumabas ng bahay.

"I'll drive." Alok ni Kale na sinang ayunan ko naman dahil wala ako sa mood.

Mas matanda si Kale sa akin ng ilang minuto kaya minsan I call him Kuya or Kale depende sa mood ko.

Anyway, we are on our way to school, We are both 19 of age and a freshman of Warton University.

"Now na umuwi na si Mama, Mag babangayan nanaman ba sila ni Dada?" Hawak ang strap ng seat belt ko ay napapatingin na lang ako sa mga batang masayang nag lalaro kasama ng parents nila sa isang park malapit sa subdivision namin at hindi ko maaalis na naiinggit ako sa mga ngiti nila.

"Hindi ka na nasanay, Kuya. I just hope one day na maging okay na din sila." Iyan na lamang ang nasabi ko at umiwas na lang ng tingin sa bintana.

Pag baba namin ng sasakyan, nakita ko agad sila Monica, Ria at Lauren sa harap ng tambayan namin.

"Kate, Wag ka sanang magagalit ha? Pero bakit ganun? pa gwapo talaga ng pa gwapo ang Kambal mo." Sumigaw pa ang loka, Parang maiihi na sa kilig oh, binatukan ko nga.

"Buti nga sa'yo." Seryosong sagot ni Lauren habang nag babasa sa tabi.

"Monica, Ayusin mo muna kaya grades mo bago ka lumandi. Mahiya hiya ka naman kay Kale. Future Cum Laude yan tapos ikaw?" Bwelta naman ni Ria.

"Ano? Ano ako?!" Angis niya kay Ria na kina tawa ko.

"Tama na yan, Halina nga kayo, Ma late pa tayo." Nauna nang pumasok si Kale kaya sumunod na din ako kasama ang mga girls.

I am currently taking up Social Work, Sila Ria at Lauren naman ay parehong Marketing Major, Si Monica ay Interior design at syempre ang brother ko is taking up Entrepreneurship kasi kailangan na ngayon ni Dada ng papalit sa kanya sa negosyo.

Nagtataka nga ang mga kaibigan at kamag anak namin kung bakit Social work ang kinuha ko which is hindi din payag si Dada pero yun talaga yung gusto ko.

I really don't like the business world at buti na lang meron si Kale para I-handle ang negosyo in the future kaya paunti unti din nilang natatanggap kung ano ang gusto ko sa buhay.

"A key insight of sociology is that the simple fact of being in a group changes your behaviour. The group is a phenomenon that is more than the sum of its parts. Why do we feel and act differently in..." Hindi natuloy ang sasabihin ni Sir Torres nang may kumatok sa pintuan at na interrupt ang klase.

"Good Morning Sir. Sorry I am late, galing pa ho ako ng Dean's office." Isang lalaki na tansya kong kasing edad ko lang ang pumasok sa loob dala ang brown envelope at bag nito. Mukhang transferee student.

"Who are you young man? Bago ka ba dito? Please make sure if this is your class." Seryosong tanong ni Sir. Ayaw na ayaw niya kasing nagagambala siya kapag discussion niya.

"Yes, Sir. Transferee po ako dito." Nahihiya pang sagot niya at inabot ang class card nya.

"Well Class, let's all welcome, Yuen Tyron Illianes, BS Psychology." And the crowd gave him a round of applause to welcome him. BS Psych? Cross enrolee kung ganon.

Umupo na siya sa may likuran ko at nag start na ulit kaming mag klase.

"Ang cute talaga nung Mr. Illianes noh?" Bulungan ang una kong narinig pag labas ko ng klase.

"Basta nga naman may boys, mag si aral nga kayo." Sabi ko sa isip ko at binalewala ang mga sinasabi nila.

"Goodness!" Tss.. sinong pangahas na bumunggo sa akin? Ang payat ko na nga para hindi ma block yung pinto tapos may bubunggo pa sa akin? Natapon tuloy yung bitbit kong hand outs.

"I'm sorry, Miss. Here, nag mamadali kasi ako, Got my second class pa. Bye!" Paalam niya nang maabot sa akin ang mga nagkalat na papel ko at madaling umalis.

Si Illianes pala yun. Hmm, Halata nga na nagmamadali.

Sinawalang bahala ko na lang at dumeretso sa next class ko. Got two more subjects left this day and I am good to go.