Kırık kapılı kara kalpli kadın.
Korkuyorum kendimden,
Kimse karışmasın
Küstahlar koğuşuna kaçıp,
Kimlere kandın.
Karakış kasırgasında kokan kandın.
Kıl kadar kıymetin kalmadı, kalbimde
Kim kurtaracak kalbimi,
Kemikli kafesimden
Keskin kokular karışmıştı kirli kaderime
Kelimeler küfrediyordu,
Kahrolası kendime
Kaç kaçış kaçırdın, kaçak kutumdan
Kara küllerle kaplanmıştı karanlık kafan.
Kilitlenmiş kaşlarımın kambur köprüsü,
Kuduz köpek köpürüşüydü,
Kızarken konuşman.
Kullanmasaydın keşke kindar kimliğini,
Kan kırmızı kayığıma,
Kazımıştım kendimi
Kaç kitap kuruttum kerpiçli kolumda ?
Küçük köylerden kurdum,
Kalp köşeciğimi
Kâşiflerin korkulu keşfiydi kamçılı kalbin
Kırbaçlı kölenin küfrüydü,
Kendini kemirişin
Kör korsanların köklü kabilesi,
Kızıl kumların kaktüs köküydü kirpiklerin.
Kumlu kaldırımlarda koşardık,
Kirli kaçışlarla
Kurşun kasırgasına kapıldım,
Kör kapanda.
Kaç kefen kiraladın kıyamete kadar ?
Kelepçeli kollarım kara kum katmanında.
Osman SEZER
