Lovingly Yours

1:Kuya

Its been a decade since I was here.Unfamiliar faces I ve seen as I headed back to the place where I really belong.Mga bagong gusali na kailanman ay hindi ko inaakalang susulpot.Malayong malayo sa nakagisnan ko mula nong nandito pa ko.Maraming bagay talaga sa mundo ang nagbabago at hindi natin ito mapipigilan but all we have to is to accept it and deal with it and go with the flow kasi kung hindi mapagiiwanan ka.My heart is pounding very hard nang makita kong isang liko na lang at bahay na namin.Im very much excited to see them and kung may pagbabago din ba sa bahay.Bumukas ang gate matapos bumisina ni manong.Nang tumigil ito sa tapat ng pinto ay agad akong lumabas ng hindi manlang naghintay na pagbuksan ni manong.Pagkabukas ko ay agad na bumugad sakin ang living room na kasing lawak ng garden,well thats an exagerration.Sinuyod ko ito ng tingin at napansin ko ang naglalakihang picture frame na nakasabit sa dingding.Most of it ay family pictures at wala ako kahit isa man lang.How stupid of you. ,you were at the states so bat ka naman mag eexpect na nandyan ka sa mga litratong yan.I made out a loud sigh.Seeing their pictures makes me doubt if I was really a part of the family.Silly. You are part of the family kaya nga kahit isa sa kanila walang sumalubong sayo.I flashed a weak smile.Why are you so dramatic. Napaigtad ako ng may biglang bumukas ng pinto.

"Daphnie "

"Kuya!"

Lumapit siya sakin at niyakap ako,niyakap ko rin siya.

"Amoy States,hindi ka man lang nagsabi na uuwi ka sana sinundo kita."

"Seriously kuya,sa lahat ng kakilala ko ikaw ang una kong sinabihan"Bakas sa kanyang mukha ang pagtataka at inaalala niya ito.

"Oo nga pala!sorry nakalimutan ko nagkaproblema kasi sa kompanya kaya nandon ang lahat ng atensyon namin ngayon"

Yeah right!

"So pasalubong ko?"

"Ayun lang,dyan ka magaling e.Sa lahat ng bagay yan ang hindi mo makakalimutan,Ill give it to you later after kong mag unpack."

"Yes!"

"Where's everybody?Sunday ngayon ah dapat nandito sila?"

"Nasa company may inaayos kami nila dad and mom,si ate mo naman kasama boyfriend niya."

"It must be a really big problem"

"Sinabi mo pa,actually nandoon ako kanina but may nakalimutan akong dalhin kaya bumalik ako not knowing na andito ka na pala."

"Siguro  naman its ok to drop by sa company,magluluto kasi ako for lunch and dun na rin kakain."

"You are really the sweetest"

"There are lots of changes in the world brother,but definetly not me,it would never be me."

"I always know that.Sige na magpahinga ka muna may kukunin lang ako tapos aalis na rin.Dont worry I wont tell them."

Tinanguan ko lang siya.Pumunta muna ako sa garden para mag relax at lumanghap ng sariwang hangin.Pagkaupo ko sa bench ay naramdaman ko agad ang hangin na nanunuot sa aking katawan at nakakapagdulot ito sakin ng magandang sensasyon.

Its indeed a breath of fresh air.I stayed for about 2 hours reminscing and thinking about what ifs.Its about 11 when mimy thoughts stopped kaya nag prepare na ako ng lunch na dadalhin sa company.Natuto akong magluto sa states since wala namang nagluluto para sakin dun.I learned how to be independent in my teenage years.Pumunta na ako ng company andwaited for 15 mins dahil may meeting pa sila.The door opened at hinintay munang makalabas ang board.Hindi nila ako napansing pumasok dahil sa masinsinan nilang pag uusap.