Prologue
Gaano ka nga ba katapang upang harapin ang kakayahang ipinagkaloob sa iyo?
Kakayahang dapat hindi nalang.
Kakayahang sisira sa mundo mong ginagalawan.
Words have no power to impress the mind without the exquisite horror of their reality.
May mga bagay na hindi maipaliwanag ng siyensa. Mga bagay na hindi nakikita pero nararamdaman.
Mahirap ipaliwanag pero kailangang intindihin.
Chapter 1
Ako nga pala si Marah Eunice Esquivel. Lumaki sa probinsya. Walang mala'y sa nagaganap sa mundo.
When I was a child I was afraid of ghosts . As I grew up I realized that people are more scary.
Let's go back when I was seven years old.
Ang bahay sa aming probinsya ay layo layo. Madaming nagtataasang puno na nakukublihan ang aming tahanan. Ang mga tao ay walang kibo.
Normal people scare me.
Dito ako pinalaki ng magulang ko, dito nadin namatay ang ama at ina ko dahil sa isang aksidente.
Ngayon lola ko nalang ang kasama ko sa buhay. Kaming dalawa nalang ang nag uusap, nagkukwentuhan, sabay sa pagkain.
Ang dalawa kong kapatid ay nasa Maynila na. Naghanap ng trabaho upang makaahon kami sa hirap.
"Nay, pwede po ba akong lumabas at maglaro ng lupa?"
Tanong ko sa lola ko.
"Apo, madumi ang lupa, at huwag mo itong pinaglalaruan dahil hindi natin alam kung may nakatira sa loob nito"
" eh nay wala naman po akong magawa"
"Sige na nay, hindi naman po ako lalayo tsaka hihintayin ko lang po yung bagong lipat na kapitbahay natin para may kalaro na ako"
YOU ARE READING
Only My Eyes Can See🕵
Teen FictionSi Eunice ay isang ordinaryong babae na may kakaibang kakayahan na makakita ng ibat ibang elemento sa mundo. Ito rin ang dahilan ng kalbaryo sa kanyang buhay. Ngunit naging daan din sa pagtahak ng magandang kinabukasan.
